, ,
,

اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها

قیچک (1)سازی اصالتا “آسیایی است که بیشتر در نواحی بومی ما بین ایران و پاکستان یافت می شود. جنس بدنه ی آن از چوب درخت است و مشابهت بسیاری با ویلن دارد اما صدایش بسیار به

کمانچه نزدیک است.

طی سال های گذشته از این ساز به صورت تک نوازی استفاده می شد.

اما با راه یافتن آن به دیگر نواحی ایران، این ساز نقش جدیدی را پذیرفت و هم اکنون از آن در کنار سازهای مختلفی در ارکستر استفاده می شود.

از نوازندگان معروف این ساز می شود از رحمت الله بدیعی نام برد. هم اکنون در هنرستان عالی موسیقی اساتید بسیاری به آموزش این ساز مشغول هستند. حالت نواختن این ساز دقیقا

مشابه کمانچه است. دارای آرشه ای قوسی شکل بوده و نوازنده با کشیدن آن بر روی چهار سیم ساز، اقدام به تولید صدا می نماید.

همانند ویلن و کمانچه دارای سرپنجه (قسمت نصب سیم و کوک سیم ها) است. در بخش بالایی سر پنجه تاج قیچک قرار دارد که به شکل کلاه “آ” بوده و به طرف پشت ساز خمیده شده

است. قیچک دارای بدنه ای دو تکه ی به هم پیوسته می باشد که یکی از این تکه ها را با پوست گوسفند و یا آهو می پوشانند.

قیچک هم مانند ویلن و تار دارای شیطانک بوده که وظیفه ی کنترل سیم ها را به عهده دارد. 

هم چنین این ساز یک عدد سیم گیر در انتهای خود دارد. این ساز مثل دیگر هم خانواده هایش دارای خرک برای تنظیم کوک است و روی بخش پوستی آن قرار می گیرد. 

این ساز هم مثل ویلن و کمانچه دارای ۴ رشته سیم است که چهارمین سیم آن روکش شده. 

طول ساز معمولا از ۱۷ اینچ بیشتر نیست و به صورت یک تکه از تنه ی درخت تهیه می گردد. 

نواختن این ساز درست مثل کمانچه است. این ساز مثل ویلن فاقد پرده بندی روی دسته بوده و تمامی گوشه ها و مقام های ایرانی را می نوازد. 

در گویش سیستانی به آن غژک هم می گویند.

قیچک (1)

قیچک (2)

برای نمونه به قطعه ای از نواختن ساز قیچک توجه کنید.

بداهه نوازی قیچک بم در دستگاه چهارگاه، نوازنده حامد افشاری

برای دانلود اینجا را کلیک کنید.

حجم: ۷٫۹۶ MB

 

 

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید