,

اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها

محمدامین خوانساری:

اگر بر اساس نوشته های قبل، معانی عدالت را به خوبی فهمیده باشیم، حالا وقت آن است که به سراغ بحث جدیدی برویم و آن هم این است که ببینیم معانی عدالت خداوند چیست و چند نوع است.

عدالت تکوینی 

اول اینکه خداوند عادل است یعنی اینکه: خداوند‌ بـه‌ هـر موجود و هر انسانی به اندازه شایستگی ها و توانایی هایی که کسب کرده، به او‌ از‌ مـواهب‌ و نـعمت‌ها‌ عطا‌ می‌کند. یعنی اینکه خداوند به توانایی و شایستگی هر یک از بندگانش توجه دارد و به اندازه ای که از آن ها استفاده کرده اند، پاداش می دهد. بنابراین اگر به کسی ۱۰۰ درصد توانایی داده است، همان ۱۰۰درصد را ارزیابی و امتحان می کند و کسی را هم که نصف آن یعنی ۵۰ درصد توانایی و شایستگی داده است، به همان اندازه امتحان می کند. خداوند عادل است و ظالم نیست که بخواهد با همه آدم ها یک جور برخورد کند و امتحان کند. به هر کس به اندازه خودش. پس ما انسان ها هم نباید از بعضی توانایی های خدادادی که در مقایسه با دیگران می بینیم کمتر است، ناراحت شویم. "هر که بامش بیشتر، برفش بیشتر"!

عدالت تشریعی 

دوم اینکه خداوند عادل است یعنی اینکه خداوند در تکلیف به انسان برای رسیدن به خوشبختی توجه به طاقت و توانایی فرد دارد. خداوند اگر فرمان به روزه داری می دهد، از کودک و پیر ناتوان چنین تکلیفی را نمی خواهد زیرا تواناییش را ندارد یا اینکه اگر به آدم گفته که به دیگران کمک مالی بکن. این به اندازه جیب هر کسی متفاوت است. هر کسی که توانایی مالی اش بیشتر باشد، مسئولیتش هم بیشتر است و تکلیف بیشتری هم دارد. پس بچه ها، ما نباید غصه از نداشته هایمان بخوریم چون خداوند عادل است و به توانایی ما توجه دارد، بلکه وقتی باید غصه بخوریم که توانایی هایمان زیاد باشد اما عملمان کم!

عدالت جزایی

پس با توجه به آنچه که گفتیم، خداوند عادل است یعنی اینکه خداوند به عنوان کسی که پاداش دهنده دنیا و آخرت است، به هر انسانی متناسب با توانایی هایش، شایستگی هایش، آن چیزهایی که به او داده یا نداده و… به رفتارهای خوب و بدش پاداش مناسب می دهد.

انسان باید به اندازه توانایی استعدادها و نیرویی که دارد تلاش کند و پاداش خداوند هم بر همین است. به یک مثال توجه کنید!

استادی که می‌خواهد از شاگردان خود امتحان بگیرد، از همه آنان انتظار یکسانی ندارد و فقط به آن ها می گوید: مـن از‌ همه‌ شما انتظار نتیجه خوبی را در امتحان دارم. شاگردان نیز موظفند هر کدام به میزان درک و استعداد متفاوتشان تلاش‌ کنند‌. در‌ پایان برای استاد این حق وجـود دارد کـه با شاگرد پراستعدادش متفاوت برخورد کند. مطمئنا دانش آموزی که برای او همه چی آماده بوده و استعدادش بیشتر بوده و وقت برای مرور همه درس ها داشته با دانش آموزی که استعداد متوسطی دارد و مدتی هم به خاطر بیماری غایب بوده است با یکدیگر مساوی نیستند.

نمره متوسطی مثل ۱۸ برای این دو یکسان نیست. مطمئنا دانش آموز دومی لایق پاداش بیشتری است.

برچسب ها:
بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

با ما در تماس باشید

هر موقع به ما ایمیل بزنید در سریع ترین زمان ممکن به شما پاسخ خواهیم داد

در حال ارسال

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید