, ,
,

پرسش

سلام. من در دوران راهنمایی معلمی رو دوست داشتم ولی به خاطر دوست داشتن یک سری رفتارها و جلب کردن اون خانم عکس این رفتار کردم و البته این توجه به مراتب بیشتر شد و من هم وابسته تا این که سال تمام شد و رابطه ما هم همون برخورد به ظاهر سرد مدرسه بود.نتونستم کاری کنم دیگه ندیدمش ولی فکرم آزاد نشد. بعد از  سه سال رفتم به دیدنش تازه فهمیدم که فکر میکرده من ازش متنفرم. از رفتارش متوجه شدم که ازم دلخوره ولی هر چه فکر کردم نفهمیدم این دلخوری به خاطر این سه ساله (اون هم منو دوست داشته و از این که نرفتم ببینمش ناراحته !!!!) یا رفتار گذشته؟ الان ۱۹سالمه ولی هنوز یه قسمتی از فکرم مشغوله. میخوام بدونم آیا لازمه بعد از این همه مدت برم و واقعیتو بگم و فکرمو آزاد کنم یا نه کلا فراموشش کنم و این فقط تصور ذهنمه که یه خانم تقریبا چهل ساله که سالانه با صد تا دانش آموز برخورد میکنه الان اون روز هارو یادش بیاد؟ لطفا راهنماییم کنید. خدا قوت

پاسخ خانم دکتر سلیقه دار، مشاور و روانشناس سایت

دوست خوبم

اینکه ممکن است معلمت همچنان آن روز ها را به یاد داشته باشد غیر ممکن نیست و عادی است که او بداند در آن روز ها با یک نوجوانی که این رفتارها هم از او طبیعی بوده روبرو بوده است.

اما اینکه آیا لازم است با او این موضوع را در میان بگذاری یا نه کاملا به خودت بستگی دارد. اگر موضوعی است که احساس میکنی با نگفتن آن نمیتوانی ذهن آزاد و آرامی داشته باشی خوب به راحتی نزد ایشان بروی و در این باره صحبت کنی به شرط اینکه اطمینان داشته باشی که این رفتن و ارتباط دوباره نمیتواند سرآغاز دیگر رفتارهایی باشد که بیشتر از نرفتنش از تو انرژی و زمان بگیرد.

بنابراین در حالت دوم اگر فکر میکنی که میتوانی با وجود نگفتن احساس واقعی گذشته خود به او همچنان به کارت ادامه دهی نیازی به این تلاش نیست.

موفق باشی

کاربران عزیز 

شما می توانید سؤال خود را در کادر پایین صفحه تایپ نموده و یا از طریق ایمیل [email protected] ارسال بفرمایید.

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید