“بی قافیه”به انضمام نظــــــــــــــــــر هیأت تحریریه

آثار

می بینی شعــــر جدیدم، نظم و قافیـــــــه نـــــــداره

آخه این قلب تو سینـــــــه، تاب ایــــــن حرفا نـــــداره

تو میخواستی که بسازی، شـــب و روز بهتــــــری رو

با هــــــــزار و یک مصیبت، ساختی تو قصـــر یخی رو

تو اصن ضعیف نبـــــودی، اینقــــــــدر ظریف نبـــــودی

با دو قطره اشک و هق هــق، حرصی و عاصی نبودی

دل من درسته سنگ نیس، اما حســــــی تو گلوشـه

واسه خالی شدن امـــــا، فقط اشکــــه که میجوشه

اشک من آب و نمک نیــــــــس، الکی بریــــزه رد شه

کلی حرف و صد تـــــــرانه، توی قطره قطره هــــاشه

دل تو خراش برداشـــــــت، چون که من بلد نبــــودم

باعث خوشیت شم امـــــــا، اینقدا ضعیف نبـــــــودم

اگه میگم که ولم کــــــــن، برو داستــــــانو عوض کن

برو دنبـــــــال سه نقطه، تو بیا حرفــــو قبول کــــــــن

نمیخوام دلت کنـــــــارم، بی روح و خط خطی بــاشه

همش از دست منــــو دل، پره از خراش و خـش شه

تو دلت خواس بهترین شی، آره بـــودی آره هستـــی

اما این منم که نیستــــــم، حتـــــی یه آدم عــــــادی

روی عشق با تو سفیـــد شد، اما با من سرشکسته

نمیخوام همش ببینـــــــم، که دلـــــــت ازم شکسته

 

 یادداشت سردبیر :

       با تشکر فراوان ازخانم فرزانه رازی از اعضای فعال سایت که این شعر زیبا را نوشته اند.

 

از مطالعه ی اشعار زیبای شما لذت بردم. وجود شما سرشار از استعداد است و باید این قابلیت به درستی تربیت شود و تحت آموزش های خاصی قرار بگیرد. برای غنای فکری و قدرت بیان احساس و اندیشه دو پیشنهاد مهم دارم:

  1. مسلماً مطالعه ی شعرای صاحب نام در دو حوزه ی شعرنو و قالبهای کلاسیک و سنتی ادبیات شما را تقویت می کند ، تا آنجا که می توانید شعر بخوانید و در معنا و تفسیر آن تأمل کنید و سعی کنید شعاع اندیشه ی خود را گسترش بدهید و به موضوعات و مسائل فلسفی-عرفانی-اجتماعی-اخلاقی و تاریخی هم بپردازید و از احساس و عاطفه ی صرف بیرون روید. عمق بخشیدن به اندیشه نیز در گرو مطالعه ی بیشتر است. هر قدر که بیشتر کتاب بخوانید از موضوعات بیشتری نیز الهام میگیرید و این الهام موتور محرک شما در نگارش شعری جدید با محتوایی بهتر و عمیق تر خواهد بود.
  2. از شکسته نویسی و عوام زدگی پرهیز کنید. به عبارتی پارسی را پاس بدارید اگر جامعه ی شعرای نوجوانها به سمت شکسته نویسی بروند درچند سال آینده چه ادبیاتی خواهند داشت؟

نگارش یک شعر با رعایت موازین ادبی ، نشانه ی قدرت شما در تسلط به ادبیات زبان پارسی است. بیان احساس به انضمام ادبیات غنی ، عامل است تا افراد به خواندن اشعار شما و مکث و تأمل در آن ، تمایل پیدا کنند.

 

 

                                 درفشی عضو هیأت تحریریه

امتیاز به این نوشته
شاید به این مطلب هم علاقمند باشید
مورچه عسل

‫6 نظر ارسال شده در ““بی قافیه”به انضمام نظــــــــــــــــــر هیأت تحریریه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *