, ,
,

 آثار2

در هیاهوی زندگی دریافتم ؛ چه بسیار دویدن ها که فقط پاهایم را از من گرفت در حالی که گویی ایستاده بودم ، چه بسیار غصه ها که فقط باعث سپیدی موهایم شد در حالی که قصه ای کودکانه بیش نبود ، دریافتم کسی هست که اگر بخواهد “می شود” و اگر نخواهند “نمی شود” به همین سادگی … کاش نه می دویدم و نه غصه می خوردم

فقط او را می خواندم و بس …

یادداشت سردبیر:

با تشکر فراوان از خانم عاطفه احسان فر از اعضای فعال سایت که این مطلب را برای ما ارسال کرده اند.

4 دیدگاه تاکنون ثبت شده
  1. doni 6 سال قبل

    Liiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiike
    Liiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiike
    Liiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiike

  2. رضا 6 سال قبل

    چه زیبا سخنی فرمودید!

  3. مهلا 7 سال قبل

    VERYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYY GOOOOOOOOOOOOOOOOO
    به قول دیانااااااااااااااااااااااااااااااااااا

  4. diana 7 سال قبل

    VERYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYYY GOOOOOOOOOOOOOOOOOD

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید