, ,
,

شهید قهرمان!

به وطنت خوش آمدی اما چه قدر دیر!

خیلی وقت است که منتظرت هستیم؛ منتظر استقبال پرشور و بی نظیر و قدردانی از رشادت و صلابت پاسدار وطن.

هرچند نه با کلام و نه در عمل نمی توان آن گونه که شایسته است از تو سپاسگزاری نمود اما

برادر عزیز شرمنده ایم …

شرمنده علی کوچکت، شرمنده پدر و مادرت، شرمنده همسرت …

هرچه فکر می کنم نمی توانم باور کنم که چرا در دعاهایت به خداوند گفتی که شهادت بدون درد نمی خواهم!

چه قدر روحت بزرگ بود که این گونه دعا می کردی!

اما بالاخره آمدی…

آمدی و دوباره کوچه پس کوچه های شهر بوی عشق و شهادت گرفت…

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید