تا حالا به این فکر کردی که چرا کافی است یک محصول فقط چند ثانیه جلوی دستگاه صندوق قرار بگیرد تا اسم و قیمتش روی صفحه ظاهر شود؟
فروشنده چیزی تایپ نمیکند؛ دستگاه هم قرار نیست از روی شکل بستهبندی حدس بزند! پس این خطهای سیاه و سفید دقیقا چه چیزی به دستگاه میگویند؟
داستان بارکد از کجا شروع شد؟
داستان بارکد به اواخر دهه ۱۹۴۰ برمیگردد؛ زمانی که فروشگاهها دنبال راهی بودند تا ثبت و شناسایی محصولات سریعتر انجام شود.
ایده اولیه بارکد در سال ۱۹۴۹ توسط نورمن وودلند و برنارد سیلور مطرح شد. آنها سیستمی را طراحی کردند که اطلاعات محصول را با الگوهایی قابل خواندن توسط دستگاه نمایش میداد، اما سالها طول کشید تا این ایده از یک طرح اولیه به فناوری مورد استفاده در فروشگاهها تبدیل شود.
سرانجام در ۲۶ ژوئن ۱۹۷۴، اولین محصول دارای بارکد رسمی در یک فروشگاه در آمریکا اسکن شد: یک بسته آدامس Wrigley’s Juicy Fruit.
از آن زمان، بارکدها کمکم راه خودشان را به فروشگاهها، انبارها و صنایع مختلف باز کردند و تبدیل شدند به همان خطوط سیاه و سفیدی که امروز تقریبا روی هر محصولی میبینیم.
جالب است بدانیم اولین محصول اسکنشده، یک بسته آدامس بود؛ یعنی تاریخ بارکدهای فروشگاهی با یک خرید کوچک شروع شد!
اما آن صدای اسکنر(تایید شد) دقیقا یعنی چه؟
وقتی اسکنر را روی بارکد میگیریم، نور به سطح آن تابیده میشود؛ بخشهای تیره و روشن، نور را به شکل متفاوتی بازتاب میدهند و حسگر دستگاه این الگو را دریافت میکند بعد، سیستم از روی این الگو کد را تشخیص میدهد و اطلاعات مربوط به محصول را پیدا میکند.
همه این اتفاقها آنقدر سریع رخ میدهند که ما فقط فرصت شنیدن یک (تایید شد) را داریم!
آیا قیمت محصول داخل همین خطوط پنهان شده؟
اینجا یک نکته جالب وجود دارد: در بسیاری از بارکدهای فروشگاهی، خود بارکد مستقیما قیمت را نشان نمیدهد.
بارکد بیشتر نقش یک شناسه را دارد! وقتی سیستم آن را میخواند، شناسه محصول را با اطلاعات موجود در سیستم فروشگاه تطبیق میدهد و مشخصات و قیمت مربوط به آن را نمایش میدهد ؛ پس آن چیزی که روی بسته بندی میبینید، بیشتر شبیه کارت شناسایی محصول است.
چرا بعضی بارکدها خوانده نمیشوند؟
حتما برایت پیش آمده که فروشنده چند بار بارکد یک محصول را جلوی اسکنر بگیرد تا بالاخره دستگاه آن را بخواند.
خراش، کثیفی، تاخوردگی یا چاپ نامناسب میتواند تشخیص الگوی بارکد را سخت کند، به همین دلیل سالم و واضح بودن خطوط اهمیت زیادی دارد.
بارکدها فقط به درد صندوق فروشگاه میخورند؟
اصلا!
بارکدها در انبارداری، حملونقل، کتابخانهها، تولید و بسیاری از فرایندهای دیگر استفاده میشوند؛ هرجا لازم باشد تعداد زیادی محصول یا وسیله سریع و دقیق شناسایی شود، بارکد میتواند حسابی به کار بیاید.
بارکدها چند نوعاند؟
همه بارکدها شبیه هم نیستند. بعضیها یکبعدی هستند؛ همان خطهای عمودی آشنایی که روی بستهبندی خیلی از محصولات میبینیم. EAN و UPC از نمونههای معروف بارکدهای یک بعدیاند.
در مقابل، بارکدهای دوبعدی اطلاعات را در طول و عرض ذخیره میکنند، QR Code یکی از معروفترین نمونههای آن است؛ همان مربعهای کوچک و شلوغی که احتمالا بارها با دوربین گوشی اسکنشان کردهای.
تفاوت مهم اینجاست که بارکدهای دوبعدی میتوانند اطلاعات بیشتری را در فضای کوچکتری ذخیره کنند؛ به همین دلیل امروزه فقط در فروشگاهها دیده نمیشوند و برای لینکها، بلیتها، اطلاعات محصولات و کاربردهای مختلف دیگری هم استفاده میشوند.
یک صدای ساده، نتیجه چند مرحله است!
پس دفعه بعد که صدای اسکن شدن یک محصول را شنیدی، بدان پشت همان صدای کوتاه چند مرحله اتفاق افتاده است:
نور به بارکد میتابد → الگو تشخیص داده میشود → کد خوانده میشود → اطلاعات محصول پیدا میشود → نتیجه نمایش داده میشود.
حالا دفعه بعد که یک بارکد دیدی، شاید دیگر فقط چند خط سیاه و سفید نباشد؛ بلکه یک زبان کوچک و بیصدا باشد که دستگاهها خیلی سریع آن را میخوانند!
اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها – معصومه درگاهی
