روبات ها مدیون علم اند

 

اگر علم نبود روبات ها هم وجود نداشتند . افرادی که روبات ها را می سازند باید در بسیاری از شاخه های علم مانند مکانیک ، مهندسی ، فیزیک ، ریاضیات ، الکترونیک و رایانه صاحب تخصص و تجربه باشند . بیشتر روبات ها را گروهی از دانشمندان طراحی می کنند و می سازند . اما روبات چیست ؟

روباتیک

در این تصویر ، مهندسان روبات سر این بچه روبات را از تنه اش خارج کرده اند تا رشته سیم ها ، دوربین ها ( چشم های روبات ) ، میکروفن ها ( گوش های روبات ) و سایر ابزار و ادوات درون پیکر آن را نشان دهند . در پشت این صورت بچه گانه ی دوست داشتنی ، دنیایی از فن آوری پیچیده پنهان است .

ویژگیهای روبات ها

بیشتر روبات ها دارای بخش های متحرک مانند اهرم ها ، چرخ دنده ها و موتورها هستند . این بخش ها خودکارند و تا حدودی به صورت خودپشتیبان عمل می کنند . اما روبات ها قابل برنامه ریزی اند ، یعنی ما به آنها می گوییم که چه کار باید انجام دهند . بیشتر روبات ها می توانند از رویدادهای پیرامونشان باخبر شوند و واکنش نشان دهند و در صورت نیاز می توانند حرکاتشان را تغییر دهند .

اسکلت و ماهیچه ها

روبات ها دارای یک چارچوب یا اسکلتند که مانند یک تکیه گاه عمل می کند و قطعات کوچکتر آنها را سر جایشان تثبیت می کند . این اسکلت اغلب از جنس فلز یا پلاستیک مقاوم است . اسکلت روبات هایی که شکل ظاهری زیبا دارند ، درست شبیه استخوان های بدن آدمی درون پیکرشان قرار دارد . اسکلت روبات هایی که در کارخانه ها کارهای دشوار و سنگین انجام می دهند ممکن است بیرون از بدنشان باشد ، زیرا شکل ظاهری این روبات ها مطرح نیست . روبات ها ماهیچه هایی دارند که بخش های مختلف آنها را به حرکت درمی آورند . این ماهیچه ها معمولا به صورت موتورهای الکتریکی اند و به آنها موتورهای کمکی یا موتورهای پله ای می گویند . ماهیچه های روبات ها با نیروی محرکه ی خود ، بخش های متحرک روبات را حرکت می دهند و خیلی دقیق کار می کنند . بعضی از این موتورها پمپ های بخش های مختلف روبات را که با روغن یا هوای تحت فشار کار می کنند به کار می اندازند که به سیستم های بادی یا هیدرولیک معروف اند .

شاید به این مطلب هم علاقمند باشید  ۱۵ فناوری جدید که به زودی فراگیر خواهد شد

 روباتیک

هر روز میلیون ها روبات به طور تمام وقت و با بهره گیری از بخش های مختلف بدنشان در کارخانه ها کارهای مهم انجام می دهند . در این تصویر یک روبات را می بینید که با استفاده از نیم تنه ی گردان و بازوی تلسکوپی و چنگک دستش ، ورقه های بسیار ظریف سیلیکون را که در فرآیند تولید به ریزتراشه های رایانه تبدیل خواهند شد ، جا به جا می کند .

گرفتن و هدایت کردن

بیشتر روبات ها دارای گیرنده ، مکنده ، چنگال یا انبرک هستند که به کمک آنها می توانند اشیاء را بگیرند و جابه جا کنند . همه ی روبات ها نوعی سیستم نظارتی دارند که معمولا به صورت ریزتراشه یا مغز رایانه ای است و درون آنها جاسازی شده است . همچنین سیستم های نظارتی برای ناظران برکار روبات ها در نظر گرفته شده است که به کمک آنها روبات ها را برنامه ریزی می کنند یا به آنها آموزش می دهند که چگونه وظایفشان را انجام دهند .

روبات ها ممکن است کودن باشند!

حتی زرنگترین روبات هایی که دارای کارآمدترین مغز رایانه ای هستند ، ممکن است کودن باشند . برای یک روبات تشخیص اشیای عادی به کمک قدرت بینایی اش با دوربین هایی که نقش چشم ها را برایش ایفاء می کنند ، بسیار دشوار است ؛ کاری که ما به آسانی با چشم هایمان انجام می دهیم . این کار در اصطلاح ، شناسایی خصوصیات فردی نامیده می شود . ما انسان ها با یک نگاه می توانیم صدها چهره ی متفاوت را از یکدیگر تشخیص دهیم ، در حالی که یک روبات در تشخیص دو چهره از یکدیگر ناتوان است .

شاید به این مطلب هم علاقمند باشید  لامپ lumen

                                                                                                       روبات ها در پزشکی و علوم

                                                                                                      نویسنده : استیوپارکر

                                                                                                      مترجم : مجید عمیق

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *