, ,
,

emam hossein.nojavanha

امام حسین علیه السلام در مسیر خود به کربلا فرمود: به راستی که این دنیا دیگرگونه شده و چهره عوض کرده و خوبی هایش پشت کرده و رفته است و از آن جز ته مانده ای همچون ته مانده آبی در ظرفی و اندک عیشی همانند چراگاهی آفت زده باقی نمانده است. آیا نمی بینید که به حق عمل نمی شود و از باطل نهی نمی شود؟ به راستی که مؤمن باید به مرگ و دیدار خدا روی آورد. پس من مرگ را جز سعادت و زندگی با ستمگران را جز رنج و ملال نمی بینم. تحف العقول: ۲۴۵، میزان الحکمة جلد ۱۳ صفحه ۲۹۳

امام حسین علیه السلام ـ در بخشی از سخنانش در روز عاشورا ـ فرمود: هان ! این ها مرا میان دو چیز مخیّر کرده اند: میان شمشیر و تن دادن به خواری و هیهات که ما تن به ذلّت و خواری دهیم. خدا و رسول او و مؤمنان و دامن های پاک و مطهّری که ما در آن پرورش یافته ایم و دل های غیرتمند و جان های بزرگ منش، این را بر ما نمی پذیرند که فرمانبری از فرومایگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجیح دهیم. اللهوف: ۹۷، میزان الحکمة جلد ۱ صفحه ۳۳۰

امام حسین علیه السلام ـ در بخشی از سخنانش در روز عاشورا ـ فرمود : به خدا سوگند، نه دست ذلّت و خواری به شما می دهم و نه چون بردگان می گریزم. الإرشاد : ۲۳۵ ،  میزان الحکمة جلد ۱ صفحه ۳۳۰

روایت شده که چون حسین (ع) وارد سرزمین کربلا شد؛ رو به اصحاب خود کرد و فرمود: مردم بندگان دنیا هستند و دین حرفی است که بر زبان می رانند و تا زندگی آنان خوب و گوارا است دین را حفظ می کنند ولی چون به بلاها امتحان و آزمایش می شوند، دین داران کم خواهند شد.  انوارالبهیه (از تالیفات حاج شیخ عباس قمی رضوان الله علیه) صفحه ۹۳

امام حسین (ع): گروهی خدا را می پرستند به جهت آرزوی بهشت، این عبادت تاجران است، گروهی خدا را می پرستند از ترس جهنم، این عبادت بردگان است اما گروهی خدا را می پرستند به شکرانه نعمت هایش، این عبادت آزاد مردان است و این بهترین عبادت است.  بحارالانوار جلد ۲ صفحه ۱۱۰

امام حسین (ع): هر کس زبانش راستگو و کردارش پاکیزه باشد و نیت خیر داشته باشد روزیش فراوان گردد و هر کس با زن و بچه اش خوش رفتار باشد عمرش طولانی شود.  ارشاد القلوب جلد ۱ صفحه ۳۲۳

امام حسین (ع): ایمان بنده مومن کامل نمی شود مگر این که در او چهار خصلت باشد: ۱٫ اخلاقش نیکو باشد. ۲٫ بخشنده باشد. ۳٫ از گفتن حرف های زیادی خودداری کند. ۴٫ زیادی مالش را انفاق کند.  ارشاد القلوب جلد ۱ صفحه ۴۵۴

karbala.nojavanha

امام حسین (ع) : بخیل کسی است که از سلام کردن بخل ورزد.  تحف العقول صفحه ۲۵۳

امام حسین (ع): درس دادن علم، موجب پیدا شدن معرفت می شود و تجربه، عقل را افزایش می دهد. شرافت تقوی است  و قناعت آسایش بدن ها است. هر که تو را دوست داشته باشد از کار ناپسند بازت می دارد و هر که با تو دشمن باشد فریبت می دهد و به بدی ها تشویقت می کند.  بحارالانوار جلد ۲ صفحه ۱۱۷ 

عیاشی و دیگران روایت کرده اند که روزی امام حسین (ع) به جمعی از فقرا گذشت که عباهای خود را روی زمین انداخته بودند و نان خشکی در پیش داشتند و می خوردند. چون حضرت را دیدند او بر سر سفره دعوت کردند، حضرت از اسب خویش فرود آمد و فرمود خداوند متکبران را دوست نمی دارد و نزد ایشان نشست و با ایشان غذا تناول فرمود. سپس به فقرا گفت من چون دعوت شما را اجابت کردم شما نیز دعوت مرا اجابت کنید. آن گاه ایشان را به خانه برد و به خدمتکار خویش فرمود که هر چه برای مهمانان عزیز ذخیره کرده ای حاضر ساز و ایشان را ضیافت کرد و انعامات و نوازش نمود.  منتهی الآمال جلد ۱ صفحه ۳۴۲

از حضرت ابی عبد اللَّه روایت شده است: خداوند به حضرت عیسی وحی فرستاد که ای عیسی از ترس من گریه کن، دل خود را خاشع و بدنت را خاضع گردان و دیدگانت را سرمه حزن و اندوه بکش. در آن هنگام که مردمان بی خبر خنده می کنند بر فراز قبرستان بایست و مردگان را با صدای بلند بگو که من هم به شما ملحق می شوم شاید از آنان پند بگیری‏.  ارشاد القلوب جلد ۱ صفحه ۲۳۱

حضرت ابی عبد اللَّه فرموده است: خوبی های دنیا و آخرت این است: پیوند خویشاوندی کنی با کسی که از تو قطع رابطه کرده و ببخشی به کسی که تو را ناامید نموده و درگذری از کسی که به تو ستم کرده است.  ارشاد القلوب جلد ۱  صفحه ۳۲۷

امام حسین علیه السلام: انسان بخیل سه نشانه دارد: ۱- از گرسنگی هراس دارد. ۲-از فقیری که رو به او می ‏آورد بیم دارد. ۳-با زبان به برادرانی که چیزی انفاق می کنند مرحبا می گوید. 

و انسان سخاوتمند نیز سه نشانه دارد: ۱-می بخشد هنگامی که قدرت انتقام دارد. ۲-خارج کردن زکاة مال. ۳-دوست داشتن انفاق‏.  ارشاد القلوب جلد ۱  صفحه ۳۳۴

امام زین العابدین علیه السلام فرمودند: از پدرم (امام حسین علیه السلام) شنیدم که می فرماید: اگر مردی در این گوشم ـ اشاره به گوش راست خود کرد ـ مرا دشنام دهد و در دیگری از من پوزش بخواهد، پوزش او را می پذیرم؛ چرا که امیر المؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام برایم نقل کرد که از جدّم رسول خدا صلی الله علیه و آله شنید که می فرماید: بر حوض کوثر وارد نمی شود کسی که عذر را ـ موجّه باشد یا غیر موجّه ـ نپذیرد. إحقاق الحقّ: ۱۱ / ۴۳۱، میزان الحکمة جلد ۱ صفحه ۳۳۰

ahadith.ir

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید