سوال هفته (شماره ۳)

 

دوستان عزیز؛

در فصل زمستان قرار داریم. جملات خود را در مورد عکس زیر بنویسید.

نیازی به زیاد فکر کردن نیست فقط اولین احساسی که با دیدن این عکس به شما دست می دهد را بیان کنید.

 

 

امتیاز به این نوشته
شاید به این مطلب هم علاقمند باشید
مسابقه "نظر شما چیه؟" (شماره 26)

‫17 نظر ارسال شده در “سوال هفته (شماره ۳)

  1. کاوه :

    با پوست سرما را احساس میکنی و از درون گرمای خورشید عالمتاب را
    و با تمام وجود زیبایی را

  2. nadia :

    من واقعا با زمستون بیگانه ام به جهت اینکه من ساکن نواحی گرمسیر ایرانم ولی همیشه با وصف مردم خوبم از برف مرا در حسرت ساختن ادم برفی کرده ولی من سعی می کنم درشهر خودم هم قدر دو ماه زمستونو بدونم و اشک بی رنگ اسمونو به جای نزول اشکهای سفید جشن بگیرم و با استفاده از برفک یخچالهای سنتی برای خودم ادم برفی مصنوعی بسازم راستی با دیدن این عکس به یاد خدا که تجلی قدرتش در طبیعت است افتادم واما این جمله :به خدا نگویید چه مشکلات بزرگی دارم به مشکلات بگویید چه خدای بزرگی دارم و در ادامه خوش به حال شما بچه شمالی ها که خیلی خوب زمستونو لمس می کنید

  3. آزاده :

    حقیقت زیباست و زیبایی حقیقت است.
    حس دوست داشتن ، حس اینکه وقتی ناامید باشی و از همه چیز بیزار باشی کسی هست که همیشه دستت رو میگیره و کمکت میکنه و اون کسی نیست جز خدای متعال .

  4. مهدي :

    همان طور که طبیعت سرد زمستان نیاز به نور وروشنایی خورشید دارد طبیعت سرد وبی روح ما انسانها نیز به نور وروشنایی امام ورهبر دارد که مانع نابودی وسقوط ما شده وموجبات رشد وخرمی ما را فراهم نماید.

  5. فاطمه رستگاری :

    خورشید مانند روزنه امیدی است که بر قلب تاریک و بی جان جنگل می تابد.تا این جنگل مرده را دوباره زنده کند.
    همیشه حتی در سخت ترین شرایط امیدی پیدا وجود دارد.

  6. lida :

    ازلطف خدا وند ناامیدنشو چراکه رحمتش گاهی مانند رودخانه به زندگی بنده هایش سرازیر میشودوگاهی مانندنورخورشیدازکوچکترین روزنه هاوارد میشود

  7. مهسا :

    Aval ehsas sarma kardam bad ke khastam inja tayp konam ehsas garmi kardam chon dige aftab dar omade bod .dar kol hese khobi bid 🙂

  8. ناشناس :

    واااااااااااییییییییییییییییییییی!

    ………….معدن طلای واقعی در قطب شمال اینه!

  9. reyhan :

    اولین احساس این است که حس می کنم خورشید با تابش خود سرما و خستگی زمستان را از یادمان می برد و در عوض گرما و نور به ما می بخشد.
    در زندگی هم همین طور است در اوج خستگی و ناراحتی و نا امیدی هنوز کسی است که به فکر تو باشد و امید و روشنی را در دلت بیاندازد و به تو یاداور شود که پس از هر شکست پیروزی بزرگی در راه است و او خداست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *