, ,
,

قرار نبوده تا نم باران زد، دستپاچه شویم و زود چتری از جنس پلاستیک روی سر‌ بگیریم که مبادا مثل کلوخ آب شویم

قرار نبوده این قدر دور شویم و مصنوعی،
ناخن های مصنوعی، دندان های مصنوعی،
خنده های مصنوعی، آواز‌های مصنوعی، دغدغه های مصنوعی

57cded79b69cb2c510e5bae05a6cb956

 هر چه فکر می‌کنم می‌بینم قرار نبوده ما این چنین با بغل دستی هایمان در رقابت های تنگانگ باشیم.

تا اثبات کنیم موجود بهتری هستیم.
این همه مسابقه و مقام و رتبه و دندان به هم نشان دادن برای چیست؟
قرار نبوده همه از دم درس خوانده بشویم،
از دم دکترا به دست بر روی زمین خدا راه برویم.
بعید می دانم راه تعالی بشری از دانشگاه ها و مدرک های ما رد بشود.
باید کسی هم باشد که گوسفندها را هی کند، دراز بکشد نی لبک بزند با سوز هم بزند.

43727019505181908519

قرار نبوده این ‌همه در محاصره سیمان و آهن،
طبقه روی طبقه برویم بالا
قرار نبوده این تعداد میز و صندلی‌ِ کارمندی روی زمین وجود داشته باشد.
بی شک این همه کامپیوتر و پشت های غوز کرده آدم های ماسیده در هیچ کجای خلقت لحاظ نشده بوده
تا به حال بیل زده‌اید؟
باغچه هرس کرده‌اید؟
آلبالو و انار چیده‌اید؟
کلاً خسته از یک روز کار یَدی به رختخواب رفته‌اید؟
آخ که با هیچ خواب دیگری قابل مقایسه نیست.

41386_369

 .این چشم ها برای نور مهتاب یا نور ستارگان کویر،

برای دیدن رنگ زرد گل آفتابگردان،
برای خیره شدن به جاریِ آب شاید،
اما برای ساعت پشت ساعت، روز پشت روز، شب پشت شب خیره ماندن به نور مهتابی مانیتورها آفریده نشده‌اند.
قرار نبوده خروس ها دیگر به هیچ کار نیایند و ساعت های دیجیتال به ‌جایشان صبح خوانی کنند.
آواز جیرجیرک های شب نشین حکمتی داشته حتماً،
که شاید لالایی طبیعت باشد برای به خواب رفتن‌ ما تا قرص خواب‌ لازم نشویم
و این طور شب تا صبح پرپر زدن اپیدمی نشود.

من فکر می‌کنم قرار نبوده کار کردن، جز بر طرف کردن غم نان،
بشود همه دار و ندار زندگی مان، همه دغدغه ‌زنده بودن مان.
قرار نبوده کنار هم بودن و زاد و ولد کردن،
این همه قانون مدنی عجیب و غریب و دادگاه و مهر و حضانت و نفقه و زندان و گروکشی و ضعف اعصاب داشته باشد.
قرار نبوده این طور از آسمان دور باشیم و سی‌ سال بگذرد از عمر‌مان و یک شب هم زیر طاق ستاره ها نخوابیده باشیم.

قرار نبوده کرِم ضد آفتاب بسازیم تا بر علیه خورشید عالم تاب و گرما و محبتش، زره بگیریم و جنگ کنیم.
قرار نبوده چهل سال از زندگی رد کنیم اما کف پایمان یک بار هم بی واسطه کفش لاستیکی
یا چرمی یک مسافت صد متری را با زمین معاشرت نکرده باشد.
قرار نبوده من از اینجا و شما از آنجا، صورتک زرد به نشانه سفت بغل کردن
و بوسیدن و دوست داشتن برای هم بفرستیم

چیز زیادی از زندگی نمی‌دانم، اما همین قدر می‌دانم که این ‌همه قرار نبوده ای
که برخلافشان اتفاق افتاده، همگی مان را آشفته‌ و سردرگم کرده
آنقدر که فقط می‌دانیم خوب نیستیم، از هیچ چیز راضی نیستیم، اما سر در نمی‌آوریم چرا

برچسب ها:
5 دیدگاه تاکنون ثبت شده
  1. sara 6 سال قبل

    واقعا عالی بود.بازم از اینجور مطلب ها بگزارید مرسی.

  2. .zonia 6 سال قبل

    دلم مي خواد فقط يك روز بتونم از حصار خانوادم بيرون بيام و راه مدرسه تنها طي كنم و با خودم فكر كنم…دلم مي خواد فقط يك بار كنار دريا برم و بدون اينكه به گذشته و آينده و مدرسه و دانشگاه فكر كنم ماسه ها رو زير پا هام احساس كنم و حس دريايي بودن بكنم .با خودم قرار گذاشتم يه روز راه بيفتم و تا جايي كه مي تونم جهان رو ببينم و با جايي غير از مرز دنياي تكراري خودم آشنا بشم.پزشكي رو دوست دارم اما پزشكي كه مردم و نمي شناسه و درد اونا رو نميدونه و فقط دوست داره پز مدرك دكتراي خودش رو بده و از كمك به مردم پول در آره،يه پزشك واقعيه؟

  3. melika 6 سال قبل

    khob rastesh vaghean hich yek az in gharara naboode vali in donyaye emrooz hessi be adam dast mide ke baiiad mese baghie bashi massallan karayi ke digaran mikonan adi shode va tabdil be ye adat shaiad agar yeki bood ke inkararo mikard allan …

  4. فرشاد قاسمی 6 سال قبل

    بله البته که قرار نبوده که اینطور باشه اما بیاین به جای افسوس خوردن و آه کشیدن از همین وضعیت الآنمون لذت ببریم(چون اصلا قرار نبوده که ما زندگیمون رو با حسرت تموم کنیم)

  5. جعفر 6 سال قبل

    با سلام وتشکر حس غریبی  به من از خواندن مطلب دست داد مثل اینکه واقعا قرار نبوده ………..

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید