, ,
,

توضیحات

  • مسئله مهمی که این روزها همه ما را تحت تأثر قرار داده، سیل است. همه سعی کرده ایم حتی با کوچک ترین کمک ها هم به یاری هم وطنانمان بشتابیم. با خوراکی ها، پوشاک، اسباب بازی و کتاب. اما همه مشکلات این مردم به داشتن یا نداشتن این وسایل بر نمی گردد. مثلاً یکی از مشکلات، سیستم آموزش است. در این شرایط سخت یا مدارس دایر نیستند و یا اگر دایر باشند اوضاع روحی دانش آموزان آنقدر به هم ریخته است که درس خواندن دشوار می شود. حالا اگر تو جای یکی از این دانش آموزان بودی برای درس خواندن چه کار می کردی؟ اگر جای یکی از مسئولان بودی چطور؟ چه کاری برای سیستم آموزشی این مناطق انجام می دادی؟
    برای شرکت در مسابقه «درس خواندن در شرایطی متفاوت» باید خودت را به جای یکی از دانش آموزان مناطق سیل زده و  همینطور به جای یکی از مسئولان بگذاری و به این دو سؤال جواب بدهی. فقط یادت باشد راهکارهایت کاملاً منطقی و ممکن باشند. اصلاً فکر کن قرار است پیشنهادهای تو را عملی کنند. پس خوب فکر کن و راهکارهای عالی پیشنهاد بده.

مهلت شرکت در مسابقه

  • ۳۱ اردیبهشت

جایزه

  • ۸۰ هزار تومان

شرایط شرکت در مسابقه

راه های ارسال پاسخ

  • ارسال پاسخ از طریق دیدگاه (کادر انتهای صفحه)
  • ارسال پاسخ به آدرس ایمیل info@nojavanha.com
  • ارسال پاسخ به آیدی تلگرام @site_nojavanha

اعلام نتایج

برنده: کاربر MReza77
همان طور که دوستمان، مطهره، گفت او به عنوان یک دانش آموز منطقه سیل زده روحیه بسیار ضعیفی برای دس خواندن دارد بنابراین اگر می خواهیم خودمان را جای این دانش آموزان بگذاریم باید این نکته را در نظر بگیریم که این دوستانمان آمادگی روحی برای درس خواندن ندارند. اما این را هم می دانیم که نمی شود درس نخواند. با این صحبت ها، محمدرضا به این سؤال خوب پاسخ داده و گفته «اگر جای دانش آموز بودم همیشه این را در نظر می گرفتم کسی موفق و قوی است که بتواند خودش را با شرایط تطبیق بدهد و بهترین نتیجه را بگیرد.»
این کار از سوی دانش آموزی که در چنین شرایطی قرار گرفته طبیعی است: ابتدا مسئله را برای خودش حل کند و بعد دست به کار شود.
پیشنهادهایی که در مقام قرار گرفتن به جای یک مسئول داده اید کاملا منطقی و تا حد بسیاری شدنی هستند. اینطور که به نظر می رسد نوجوان های ما برای شرایط های بحرانی ایده های خوبی دارند و این باارزش است. اما بسیاری از شما فقط خودتان را جای مسئولین گذاشته اید و به یک سؤال مسابقه پاسخ داده اید. بنابراین دلیل انتخاب محمدرضا، یکی پاسخ گویی به هر دو سؤال و دیگری مدنظر قرار دادن شرایط روحی حساس این دانش آموزان است.

متن برگزیده

اگر جای یک مسئول بودم: برای دانش آموزانی که قادر به رفتن به کلاس نیستند کلاس های مجازی با بهترین استادهای کشور می گذاشتم و آنها را در یک آزمون آزمایشی بورسیه می کردم که مشکلی از قبیل درس و آزمون نداشته باشند و استعدادشون نابود نشه. همینطور یک گروه از مدرسان مدارس برتر را به آن مناطق محروم اعزام می کردم تا همایش رایگان برای کلیه سطوح برگزار کنند.
اگر جای دانش آموز بودم: همیشه باید اینو در نظر گرفت اونی موفق و قوی هست که بتونه خودشو با شرایط یکی کنه و بهترین نتیجه رو بگیره. برای همین تلاشم را دو برابر می کردم و با امید به خدا تلاشم برای درس خواندن را افزایش می دادم. (چون هرچه باشد، در این مدت کمی از دانش آموزان دیگر کشور عقب افتاده ام.)

برچسب ها:
9 دیدگاه تاکنون ثبت شده
  1. hamrah125 4 ماه قبل

    در ابتدا باید بگویم خبر سیل و ویرانی خانه های هموطنانمان بسیار مرا ناراحت کرد. امیدوارم مسئله جانی نباشد چرا که میدانم غم مالی هر چند سخت است اما باز قابل جبران است.دانش آموزان عزیز حتما در این اوضاع سهمی داشته اند که البته هم سخت و هم ناراحت کننده است ولی در کنار همه دانش آموزان آنها نیز باید آماده شوند تا هماهنگ با بقیه سال تحصیلی را تمام کنند در اینجا نظر به اینکه می توان از فضاهای باز جهت برپایی چادرهای بزرگ و یا ساختمان های عمومی استفاده کرد می توان با جمع کردن دانش آموزان به تمام آنها یادآوری کرد این شرایط برای همه است و تحمل این اوضاع برای همه کمی سبکتر شود و اینکه این کار می تواند کمی روحیه شادی را به شهر باز بازگرداند و البته استفاده از پروژکتور جهت استفاده از انیمیشن برای درک بهتر درس هم می تواند کمک کننده باشد و شوق یادگیری را دوباره در کودکان شهر باز گرداند. در این شرایط دانش آموزان هم باید ساعت هایی از روز را به درس و مشق اختصاص دهند و خود آنها با موفقیت و گذراندن سال تحصیلی و رفتن به سطح بالاتر به خانواده کمک کنند و آنها را با تلاش خودشان شاد کنند.

  2. bi.r 4 ماه قبل

    راستش من اگر در این شرایط بودن اصلا نمیتونستم به درس خوندن فکر کنم چه برسد به اینکه روشی برای خوندنم پیدا کنم. الان هم که به آنها فکر می کنم بهم میزیزم و با خود میگویم کاش میتوانستم برایشان کاری کنم. پس در این شرایط من اصلا درس نمی خوانم و فقط به کمک کردن به هرکس که بتوانم فکر میکردم. و اما اگر من جای مسعولین بودم: همه دانش آموزانی که در این شرایط بحرانی هستند را شبیه دانشگاهها ، خوابگاهی میکردم. یعنی این دانش اموزان را میبردم جایی که بصورت شبانه روزی درس بخوانند و همانجا بمانند تاااااا خانه و زندگیشان درست شود. اینطوری هم خیال پدر و مادرهاشان آسوده تر است و تحمل مصیبتها براشان راحت تراست و هم این بچه ها دور از شرایط بحرانی ، فقط به درسشان میرسند.

  3. علیرضا مهدی نژاد 4 ماه قبل

    من اگر مسئول بودم همیشه فکر می کردم بهترین راه حل ها را برای دانش آموزان ارائه می دادم چون آنها هم فرزندان این وطن هستند مانند فرزندان هر یک از مسئولان باید به آن ها هم فکر کنیم تا حقشان پایمال نشود اینطوری خدا هم از ما خشنود نخواهد بود و ممکن است سیل یا هر وقایع دیگری گریبان همان مسئول بی لیاقت را بگیرد.

  4. MHoseinP 4 ماه قبل

    سلام … خسته نباشید … اگر بنده یک دانش آموز در مناطق سیل زده بودم ، با دوستانم کلاس های مشارکتی تشکیل میدادم ، یعنی تشکیل یک کلاس دانش آموز محور ؛ اینطوری در کمترین زمان میشه بیشترین بهره و بازده رو برد 🙂 و این موضوع مهم رو در نظر می گرفتم که وقوع این سیل (مشیت الهی) بوده ؛ پس از اینجا به بعد باید کمربندمو محکم بببندم و تلاشم رو مصمم تر کنم ؛ اگر به جای یک مسئول مرتبط بودم هم در بحث امتحانات پایانی بویژه نهایی به دانش آموزان آسیب دیده کمک میکردم ، یعنی سطح سوالات را پایین تر می کردم که دانش آموزی تجدید نشه ؛ همینطور در بحث مهم و حیاتی کنکور ، آزمون را به تعویق می انداختم یا در کنکور به دانش آموزان یه امتیاز ویژه (مثل اختصاص زمان اضافی) می دادم ؛ تا این سیل باعث ابطال حق دانش آموزان مستعد نشود. … متشکرم وقت گذاشتین … به امید پیشرفت دانش آموزان سیل زده و خسارت دیده …

  5. MReza77 4 ماه قبل

    * اگرجای یه مسئول بودم: برای دانش آموزانی که قادر به رفتن کلاس نیستند ، کلاس های مجازی با بهترین استادهای کشور می گذاشتم و آنها را در یک آزمون آزمایشی بورسیه میکردم که مشکلی از قبیل درس و آزمون نداشته باشند و استعدادشون نابود بشه. همینطور یک گروه از مدرسان مدارس برتر را به آن مناطق محروم اعزام می کردم تا همایش رایگان برای کلیه سطوح برگزار کنند.
    * اگر جای دانش آموز بودم: همیشه باید اینو در نظر گرفت که اونی موفق و قوی هست که بتونه خودشو با شرایط یکی کنه و بهترین نتیجه رو بگیره ، برای همین تلاشم را دو برابر میکردم و با امید از خدا درس خواندنم را افزایش می دادم (چون هرچه باشد ، دراین مدت کمی از دانش آموزان دیگر کشور عقب افتاده ام)

  6. خستگی ناپذیر 5 ماه قبل

    من اگر مسئول بودم پیشنهاد می دادم کلاسهای درس ساندویچی با تعداد کم در خانه ی یک نفری برگزار شود و مثلا ۱۰ نفر توی یو خونه با معلمی به صورت فشرده درس بخوانند البته قطعا تعداد معلمان را هم زیاد می کردم هم صمیمیت زیاد میشد و اینطوری بچه ها بهتر به درس گوش می دهند و هم چون مدارس خراب شدند بچه های یک محله هر روز خونه ی یکنفر کلاس درس می گذاشتند ولی فشرده و با ورزش حتما

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید