سلام ،لطفاً خودتون رو برای مخاطبان نوجوان نشریه ما معرفی کنین و از علایقتون که کمتر کسی درباره شما میدونه بفرمایین؟
من هستی کامیاب هستم متولد ۲۱ مهرماه سال ۱۳۹۲ تهران، مجری ؛بازیگر؛گوینده رادیو وخبر نگار شهر تهران.
بیشترین علاقم به حوزه اجرا هست، و از دیگر علایقم موسیقی وقصه گوییه، که دوره های قصه گویی قرآنی رو در کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان زیر نظر خانم روحی گذروندم و حافظ خوانی وگلستان خوانی رو درمحفل ادبی جوانه های کتابخانه پارکشهر تهران زیر نظر خانم سمانه رحیمی گذروندم. از موارد جالب اینکه از موسیقی درقصه هام استفاده میکنم وفلوت رو درحد معمول بلدم.
چی شد که وارد حوزه خبر و اجرا شدین؟
کرونا که شروع شد من هفت سالم بود با توجه به شرایط آپارتمان نشینی که نمیتونستیم بازی ها وفعالیت های پرتحرک داشته باشم شروع کردم با مامانم به شعر خوانی حافظ خوانی و کم کم در پویش های مختلف که آموزش وپرورش برای دانش آموزان گذاشت فیلم و شعرخوانی میفرستادم و در منطقه شناخته شدم،
بعد از پایان کرونا در مدرسه اجرا میکردم اداره آموزش و پرورش دعوت میشدم برای اجرا در مراسماتی که وزیر آموزش وپرورش و مقامات میومدن ازمن دعوت میشد برای خیرمقدم و اجرا درمناسبت ها.
یک روز خیلی اتفاقی شبکه پویا زیرنویس کرد نوجوان هایی که اجرا بلدن نمونه کار بفرستند، منم فرستادم و دعوت شدم مصاحبه حضوری و پذیرفته شدم. بعد از چند دوره آموزش ، شبکه من رو به کارگردان جشن فرشته ها معرفی کرد. سه دوره اونجا بودم، همینطوری معرفی به کارگردان ها باعث دیده شدن و موفقیت من شد.
مهمترین حامی شما در مسیر رسیدن به این جایگاه چه کسی بود؟
مشوقم اصلیم مامانم بودن که توخونه شعر میخوندن برام و اون ها رو معنی میکردن، از دوبیتی های کوتاه شروع کردم؛ تا معنی شعری رو متوجه نمیشدم نمیزاشتن شعر بعدی رو بخونم.
بعد تو مهمونی های خانوادگی ازم میخواستن شعر بخونم شب یلدا حافظ میخوندم ، مناسبت ها هم شعرهای مناسبتی؛ و مادرم و خانواده بهم اعتماد به نفس میدادن. همه جا کنارم بودن هر جا مراسم بود برام متن اماده میکردن و خودشون پشت صحنه همراهم بودن وهنوزم هستن، والبته پدرم بعد از مادرم خیلی حمایتم کردن هرجا لازم بود منو ببرن دریغ نمیکردن، ازکارشون می گذشتن و منو به محل اجرا و کارم میرسوندن.
خواهر های خوبم هم بعد هر اجرا فیلم های من رو میبینن، نقدم میکنن و بهم انگیزه پیشرفت میدن.
من قدردان تک تکشون هستم.
فکر میکنین مهمترین تفاوت یک نوجوانی که وارد دنیای هنرشده با بقیه نوجوانها چیه؟
زمان کمتری برای پرداختن به کارهای بیهوده داره، ازوقتش بهتراستفاده میکنه و ارزش زمان روبیشتر میدونه و بابرنامه ریزی میتونه هم به درس هم هنر وهم کارهاش بپردازه؛ و مهمتر اینکه تو مسیر با افراد فرهیخته ای آشنا میشه که بودن درکنارشون خیلی حس خوبیه و من همیشه دوست دارم کوچیک جمع بزرگان باشم و از این بابت خدا رو شاکرم که با هنرمندان خوبی د رمسیر زندگیم اشنا شدم.
خیلی از نوجوانها بین درس، کلاسهای مختلف و علاقشون سردرگم هستن،شما چطور بین مدرسه، بازیگری و زندگی شخصی تعادل برقرار میکنین؟
الویت اول من درس هست و هیچوقت از درسم نمیگذرم؛ اگر گاهی مجبور بشم در زمان مدرسه یا درس به اجرا برم درتایم جایگزین دیگه، حتما درسم رو جبران میکنم؛ البته معلمان دلسوز هم همیشه من رو همراهی میکنن.
البته وقتی به کاری دعوت میشم با برنامه ریز اون برنامه صحبت میکنم اگر بشه کمترین غیبت رو در مدرسه داشته باشم؛ درتعطیلات آفیشم کنن تا کمتر به درسم لطمه بخوره و خداروشکر اکثر مواقع شرایط دانش آموزانی که در برنامه ها دعوت میشن رو درک میکنن و بیشترین هماهنگی رو انجام میدن.
تا حالا شده از خودتون، اجرا یا بازیتون ناامید بشین؟ چطور دوباره انگیزه پیدا کردین؟
ناامید که نشدم ولی دلسرد چرا. در این مواقع از دنیای هنر کمی فاصله میگیرم و به خودم فرصت میدم و بعد پرقدرت ادامه میدم؛ مطالعه میکنم و فیلمم رو چندبار میبینم و معایب ومحاسن کارم رو درمیارم و سعی میکنم معایبم رو رفع کنم ومحاسنم رو تقویت کنم.
اگر کارگردانی از شما بخواد نقشی رو بازی کنین که با شخصیت واقعیتون کاملاً متفاوت هست، قبول میکنین؟ چرا؟
بله حتما این کاررو میکنم وخودم رو به چالش میکشم. این الزام نیست که نقش به شخصیت خود بازیگر نزدیک باشه البته من بیشتر کارم اجراست، اما در کل مسیری که نیازبه تلاش بیشتر داره رو بیستر دوست دارم.
به نظرتون نوجوانها بیشتر به تشویق نیاز دارند یا به انتقاد سازنده؟
نوجوان ها بیشتر به تشویق نیاز دارن ولی من چون درک کردم که نقد چقدر میتونه درپیشرفت تاثیر مثبتی داشته باشه از انتقاد هم خوشحال میشم. شاید اولش باشنیدنش کمی دلگیر بشم ولی درسی که از اون انتقاد میگیرم رو در هیچ کلاسی بهم یادنمیدن پس ازانتقادهای سازنده استقبال میکنم. و همیشه از دوستان خانوادگیم، دوستان صمیمی مدرسم و خانوادم میخوام که از من انتقاد کنن، نقدها رو میشنوم و حتما بهشون فکر میکنم .
اگر میتونستین فقط یک باور اشتباه رو از ذهن نوجوانها پاک کنین، اون باور چی بود؟
یه باور غلطی که نوجوان ها دارن اینه که وقتی کاری روشروع کنن که کاملا بی نقص باشن ولی توی مسیرهست که انسان میتونه نواقص کارش روبفهمه و رشد کنه کمالگرایی زیاد باعث میشه دیرتر شروع کنی و دیرتر به هدفت برسی و شایدم شروع نکنی و هیچوقت به هدف یا آرزوت نرسی.
و یه باور دیگه اینه که در جامعه امروزی باید حتما پارتی یامعرف داشته باشی تا به هدفت برسی ولی من همیشه میگم تو هرکاری اگر تلاش کنی و از حاشیه به دورباشی، مطالعه کنی به هدفت میرسی شاید یکی با پارتی و آشنا بره سر یه کار، ولی موندگار نیست!
اگر فقط یک توصیه به همسن و سالهاتون داشته باشین که هنوز جرئت دنبال کردن علاقشون رو ندارند، اون توصیه چیه؟
من همیشه به دوستانم میگم به دنبال مشهور شدن به هرقیمتی نباشن! اگر واقعا به کاری علاقه دارن دنبالش برن و از مسیر لذت ببرن و حتما به هدفشون میرسن ولی اگر بخاطر رضایت دیگران دنبال کاری برن و از مسیر لذت نبرن فقط خودشون آسیب میبینن!
اگه قرار باشه ده سال بعد، هستی خانومِ امروز رو با یک جمله خطاب کنین، چه چیزی بهش میگین؟
بهش میگم هستی تو تمام تلاشت روکردی و کم نذاشتی اگر نشد اونی که باید میشد؛ حتما الان وقتش نرسیده دوباره تلاش کن حتما بهش میرسی بهش میگم خوشحال باش از اینکه صد خودت رو گذاشتی.
اگه یک نوجوان خجالتی بخواد مجری یا بازیگر بشه، اولین قدمی که بهش پیشنهاد میکنین چیه؟
به نظرم نوجوان خجالتی باید شروع کنه به شعرخوانی و اجرا درمحیط های کوچیک مثل مهمونی های خانوادگی در جمع دوستان و…. یا دوربین رو جلوی خودش بگیره و در زمان تنهایی اجرا بکنه یا به طور مثال جلوی آیینه تمرین داشته باشه تا بتونه در جمع های بزرگتر خجالتش رو از بین ببره و با جسارت صحبت بکنه.
در پایان؛ اگر قرار باشد سه کلمه برای توصیف «نوجوانی» انتخاب کنی، آن سه کلمه چه هستند و چرا؟
نوجوانی یعنی مرز بین کودکی و بزرگسالی که این زمان باتوجه به بحران های دوران بلوغ خیلی پرمخاطره هست و داشتن یه خانواده حمایتگر خیلی موثر هست،
نوجوان یعنی تشنه دیده شدن، که اگر از مسیر درستش محقق بشه میتونه خوب باشه.
نوجوون یعنی دوره ای پر از حساسیت ها که گاهی بایک حرف، یا انتقاد میتونه بشکنه و فرو بریزه.
ویدئویی از اجرای ایشان
اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها – معصومه درگاهی
