اخبار معجزه آسای قرآن درباره تشکیل آب های زیرزمینی آیات قرآن در مورد ریزش باران و جای آب در زندگی ما اطلاعات دقیقی به ما می دهد. اگر ما در دوره دیگری از تاریخ زندگی میکردیم، قادر به درک این اطلاعات نخواهیم بود.
درک اطلاعات قرآنی در پرتو دانش امروز
از آنجایی که فرآیند چرخه آب در جهان با جزئیات امروزه آن آشکار شده است، به راحتی میتوانیم اطلاعات درباره آب را در آیات قرآن درک کنیم. هنگامی که ما اطلاعات قدیمی در مورد آب و آیات مربوط به قرآن را با هم مقایسه میکنیم، میبینیم که قرآن حقیقیترین اطلاعات در مورد آب را درست مثل هر موضوع دیگر بدون محتوای اطلاعات اشتباه از دوره قدیم ارائه میدهد. با این حال، آیا اطلاعاتی که به خوبی برای ما شناخته شده را میتوان در هر دورهی دیگر از تاریخ به وضوح فهمید؟
دیدگاه فیلسوفان بزرگ تاریخ درباره چرخه آب
اجازه دهید دیدگاههای فیلسوفانی که مهمترین فلاسفه و نخبگان در تاریخ بودند را در مورد فرآیند چرخه آب قبل از نشان دادن اطلاعات علمی و حقیقت آیات قرآن ببینیم:
**تالس اهل شهر ملط** دلیل وجود آب های زیرزمینی را به شرح زیر توضیح میدهد: آبهای اقیانوسی که توسط فشار باد از اعماق قارهها سرازیر هستند و به هوا فوران میکنند، در نهایت به زمین نفوذ خواهند کرد. طبق گفته تالس: آب زیرزمینی طبق نتیجهای از طغیان اقیانوسهای ناشی از باد رخ میدهند.
**افلاطون** این دیدگاه را به اشتراک گذاشت و معتقد بود که بازگشت آن به اقیانوس ناشی از یک گرداب بزرگ بوده است.
**ارسطو** مدعی شد بخاری که از زمین برخاسته و در فرورفتگیهای خنک کوهستان تغلیظ شده، دریاچهها، قناتها و آبهای چشمهای را تشکیل میدهند که توسط این دریاچهها تغذیه میشود.
ناتوانی بزرگترین نوابغ تاریخ در کشف حقیقت
بله، این دیدگاهها که شما را به خنده واداشته، متعلق به فیلسوفانی است که جز باهوشترین مردم در دوران خود بودهاند.
اولین کشف عمده از چرخه دائمی آب و تشکیل آب های زیرزمینی توسط **برنارد پالیسی** در سال ۱۵۸۰ انجام شد و به گفته وی آب های زیرزمینی توسط نفوذ آب باران به زمین تشکیل شده است.
رمینرز که نویسنده مقاله اطلاعات آب در دانشنامه جهانی است، اطلاعات زیر را میدهد: باید تا عصر رنسانس به منظور یافتن مکانهایشان جهت مشاهدات عادلانه منتظر باشند.
قرآن و خبر معجزهآسای ۱۴۰۰ سال پیش
با این حال قرآن اطلاع میدهد که آب های زیرزمینی به عنوان نتیجهای از نفوذ آب باران به زمین در دوران گذشته شکل میگیرند، در زمانی که هیچ دانش و فناوری وجود نداشت:
**«مگر ندیدهای که خدا از آسمان آبی فرود آورد پس آن را به چشمههایی که در طبقات زیرین زمین است راه داد؟»** (سوره الزمر، آیه ۲۱)
اطلاعات قرآن درباره شکلگیری آب های زیرزمینی به عنوان نتیجهای از نفوذ آب باران به زمین که به وضوح در قرن ۱۴ پیش اعلام شده است، در اروپا در قرن ۱۶ و تنها در آن زمان که آن ها قادر بودند با ارسطو مخالفت کنند مطرح شد.
پرسش اساسی: منبع این دانش چیست؟
اگر پس از این اطلاعات قرآن به عنوان کتاب خدا پذیرفته نشده باشد، چگونه میتوان صداقت این خبر از قرآن را توضیح داد؟
چگونه این اطلاعات زیستمحیطی که نمیتوانست توسط بسیاری از فیلسوفان باهوش کشف شود، توسط یک فرد درسنخوانده ۱۴ قرن پیش کشف شود؟
نسبت دادن این اطلاعات به اکتشافات یک فرد درسنخواندهای که در آن دوره زندگی کرده، تنها با بیعقلی ممکن است.
نتیجهگیری
آنچه در این بررسی آشکار شد، فراتر از یک تطابق علمی ساده است. در عصری که بزرگترین فیلسوفان جهان، آب های زیرزمینی را حاصل طغیان اقیانوسها یا بخار متراکمشده در غارهای کوهستان میپنداشتند، قرآن کریم با قاطعیت از نفوذ آب باران به درون زمین و جاری شدن آن به صورت چشمهها سخن گفت. این سخن نه بر اساس مشاهدات تجربی محدود، نه بر پایه نظریههای رایج آن دوران و نه حتی همسو با باورهای مردمی عصر نزول بوده است.
چه توجیهی برای این پیشدانش دقیق میتوان یافت؟ مردی درسنخوانده در سرزمینی خشک و بیبهره از دانش آبشناسی، چگونه از فرآیندی سخن گفت که جهان علم چهارده قرن بعد به آن رسید؟ نسبت دادن این دقت علمی به شانس یا برداشتهای بشری، خود نیاز به ایمانی بزرگتر از ایمان به وحی دارد.
قرآن در این آیه نه یک کشف علمی، که نشانهای برای خردمندان قرار داده است: نشانهای که در آن زمان قابل اثبات نبود، اما برای ایمانآورندگان کافی بود و امروز برای پژوهشگران قانعکننده شده است. این هماهنگی شگفتانگیز میان وحی و حقیقت، خود گواه روشنی بر این حقیقت است که این کلام نمیتواند از جانب غیرخدا باشد.
