قبل ازآن که بگوییم زبان و دندان ها چه کمکی به هضم غذا می کنند. باید بدانیم هرانسان 4 نوع دندان دارد که هر کدام نقش متفاوتی دارد. دندان نیش برای جدا کردن و پاره کردن طراحی شده اند. درجلو از دندان پیشین برای برش استفاده می شود. دندان های آسیاب کوچک و بزرگ برای خرد و آسیاب کردن هستند. دندان آسیاب کوچک دو لبه در بالا دارند ولی آسیاب بزرگ در قیاس با آسیاب کوچک صاف ترهستند. دندان های آسیاب بزرگ ترین ومحکم ترین دندان ها هستند.
زبان و دندان
تاج و بخشی که در لثه یا استخوان آرواره قراردارد ریشه دندان نامیده می شود. فضای بین ریشه و تاج، نزدیک سطح لثه گردن نامیده می شود. لایه خارجی تاج از یک ماده استخوان مانند به نام مینا تشکیل شده است.
مینای دندان سخت ترین ماده در بدن است. حتی اگربدن انسان کاملا بسوزد، آنچه از بدن باقی می ماند دندان است.زیرمینا یک ماده نرم تراما هنوزبسیارسخت به نام عاج قراردارد. عاج بیش ترخاصیت جذب کنندگی شوک را دارد. عاج دندان از جمله تاج، ریشه و گردن را می پوشاند. درمرکزدندان، مغزدندانی نرم قرار دارد که دارای رگ خونی و عصب است. زیر لثه، تمام بافت سخت استخوان مانند دیگری مثل سیمان، عاج را می پوشاند. بافت های پیوندی دندان زیر لثه دندان را دراستخوان آرواره نگه می دارد.
چطور دندان ها غذا رو آماده هضم می کنن؟
دندان ها اولین قدم در فرایند هضم هستن. اونا غذا رو میشکنن و به قطعات کوچیک تقسیم میکنن تا معده راحت تر کارش رو انجام بده. انواع دندان ها هر کدوم کار مخصوص خودشون رو دارن: دندان های پیشین برای بریدن، دندان های آسیاب برای خرد کردن و دندان های نیش برای پارچه کردن غذا. این تقسیم کار باعث میشه غذا سریع تر و بهتر هضم بشه و از مشکلات گوارشی جلوگیری بشه.
نقش زبان در هضم غذا
زبان هم یه عضو فوق العاده مهمه. اون غذا رو داخل دهان حرکت میده و با بزاق ترکیب میکنه تا شکل خمیری پیدا کنه. زبان همچنین به ما کمک میکنه طعم غذا رو حس کنیم و بفهمیم دماش مناسبه یا نه. بدون زبان، حرکت غذا به سمت مری سخت میشه و فرایند هضم کند و ناکامل میشه. نکته جالب اینکه زبان حتی به صحبت کردن و جویدن صحیح کمک میکنه، پس همیشه نقش چند بعدی داره.
بزاق و کمک به هضم
وقتی زبان غذا رو حرکت میده، بزاق هم وارد عمل میشه و آنزیم هایی آزاد میکنه که شروع به شکستن مواد غذایی میکنن. این مرحله اول هضم شیمیایی هست و باعث میشه معده راحت تر کارش رو انجام بده و مواد مغذی بهتر جذب بدن بشه.
تاثیر سلامت دندان و زبان بر گوارش
اگه دندان ها یا زبان سالم نباشن، کل فرایند هضم مختل میشه. دندان های خراب یا دردناک باعث میشن غذا کامل جویده نشه و معده بیشتر کار کنه، که میتونه باعث مشکلات گوارشی بشه. زبان خشک یا آسیب دیده هم حرکت غذا رو سخت میکنه و حتی حس چشایی رو کاهش میده. بنابراین مراقبت از دهان و دندان ها، نه فقط برای ظاهر بلکه برای سلامت کلی بدن مهمه.
راهکارهای ساده برای حفظ سلامت دهان
یه سری نکات ساده هستن که می تونن کمک کنن دندان و زبانت سالم بمونن: مسواک زدن منظم، استفاده از نخ دندان، نوشیدن آب کافی، و رعایت بهداشت دهان بعد از غذا. همین کارها باعث میشن هضم غذا راحت تر و موثرتر بشه و تجربه غذایی بهتری داشته باشی. میتونی برای اطلاعات بیشتر مقاله های مرتبط با سلامت دندان و هضم غذا رو هم ببینی.
نقش دهان در گوارش غذا چیست؟
با ورود غذا وارد به دهان ما، غذا خوردن آغاز و فرایند هضم غذا در دهان شروع می شود. این فرایند با جویدن غذا در دهان شروع می شود. غذا در طول فرایند جویدن خرد و له می شود. غده های بزاق شروع به ترشح و غذایی را که می جویم نرم می کنند. غذا توسط زبان فشرده می شود و در مدت یک یا دو دقیقه غذا به یک خمیر نرم و مرطوب خرد شده تبدیل می گردد. این خمیر مرطوب از راه گلو قورت داده می شود که حلق نامیده می شود. خمیر بلعیده شده از مری عبور می کند.
زبان و دندان
دندان بدون کمک زبان نمی تواند به طور کامل غذا را خرد کند. زبان غذا را به سمت دندان نگه می دارد. سه جفت غده بزاق در دهان، بزاق تولید می کنند. غده بنا گوشی در جلو و درست زیر هر گوش قرار دارد. غده های زیر آرواره ای در قسمت داخلی استخوان های آرواره و غده های زیر زبانی در کف دهان زیر زبان هستند. بزاق بیش تر دارای آب (99.5%) است ولی آنزیم های مهمی دارند که فرایند هضم را در دهان شروع می کنند. آمیلاز (آنزیم موجود در آب دهان و ترشحات لوزالمعده و غیره که در تبدیل نشاسته به قند نقش دارند) شروع به شکستن نشاسته می کند و لیپاز بزاق شروع به هضم چربی می کند. بزاق نیز مواد شیمیایی ضدعفونی کننده و ضد باکتری دارد. بزاق نه تنها غذا را مرطوب می کند بلکه غشای مخاطی دهان را بین فواصل غذا خوردن مرطوب می نماید.
کار بزاق دهان
زمانی که غذا به طور کامل جویده و توسط بزاق مرطوب شده باشد به شکل خمیر درآمده است و آماده است تا توسط زبان به پشت دهان فشار داده شود. این آغاز فرایند اختیاری بلع است. بلع خمیر نرم و مرطوب راحت است ولی بلعیدن جامدات مانند قرص بدون جویدن سخت است و نیازمند تمرکز می باشد. مایع جویده نمی شود و درست بعد از فرو رفتن در دهان پایین می رود، به این دلیل است که بلعیدن قرص با آب راحت تر است. زمانی که خمیر در پشت دهان فشار داده می شود، واکنش های خودکار، جانشین مراحل بعدی بلع می شود، همان طور که عضله های دهان منقبض شده و خمیر را بیش تر به عقب و پایین فشار می دهند و خمیر را به بالای مری می فرستند. زبان کوچک که در بالای نای و حنجره قرار دارد مانع ورود نابجای غذا به نای و حنجره می شود و بنابراین مانع خفه شدن احتمالی می شود.
زبان و دندان
مجرای گلو
گلو یک محل عبور دو منظوره است که به هوا برای تنفس علاوه بر غذا، نوشیدنی و بزاق به هنگام خوردن اجازه می دهد تا عبور کند. عضله های گلو، زبان، دهان، نای و مری بالایی تحت فرمان علایم عصبی از مغز عمل می کنند تا مانع ورود غذا به نای شوند. هنگامی که غذا یا نوشیدنی درحال پایین رفتن از گلواست زبان کوچک در پوشش دهانه نای مهم است. حرکت پیچیده ماهیچه در بلع یک واکنش اختیاری است که با تماس ماده جامد به حسگرهای پشت دهان تحریک می شود. اگر غذا به طور تصادفی وارد نای شد، باعث می شود نای با سرفه به ذرات غذا فشار آورد تا خارج شوند و از خفه شدگی جلوگیری کنند. مرحله بعدی دستگاه هاضمه، مری است که خمیر وارد معده می شود.
یک پاسخ
بد نبود????☕??