,

ورونیکا، ترانه سرایی بدون دست و پا

نواختن آلات موسیقی کاری دشواری است که حتی برخی کودکان سالم هم قادر به یادگیری یکی از آلات موسیقی نخواهند بود. ورونیکا دختری ۱۴ ساله است که با بیماری سندروم متولد شده است. او در اثر این عارضه بدون دست و پا بزرگ شده است.

نقص عضو

 اما این نقص هرگز باعث ناامیدی و گوشه گیری او نشد. او از کودکی به وسیله ی یک نرم افزار آواز خوان تحت آموزش موسیقی قرار گرفت. او ترانه هایی را گوش می داد و به وسیله ی نوشتن از طریق قلم گرفتن در دهان نت ها را به روی کاغذ منتقل می کرد. این کار به صورت منظم و روزانه باعث مهارت او در نت نویسی شد و همزمان با صدای لطیفش آواز نیز می خواند. اکنون ورونیکا علاوه بر مهارت در ترانه سرایی به نواختن پیانو نیز می پردازد و به دفعات، زندگی نامه و سخت کوشی این نوجوان هنرمند تیتر بسیاری از اخبار و روزنامه ها شده است.

نقص عضو

 رزماری دختری بدون پا اما خوشبخت

رزماری، با یک بیماری جدی به نام “هیپوپلازی” متولد شد. این بیماری در پاهای دختر بچه ها عارضه ای ایجاد می کند که باعث می شود اندام و ماهیچه های پا رشد نکند و مانند چوب خشک باقی بماند. بنابراین با رشد بچه پاها بدون تغییر خواهد ماند و تحمل وزن بدن را نخواهد داشت.

با در نظر گرفتن شرایط رزماری و مشورت با پزشکان متعدد مادر تصمیم می گیرد که پاهای فرزندش را قطع کند. رزماری به سن مدرسه می رسد اما از رفتن به مدرسه و ظاهر شدن جلوی هم سن و سال هایش واهمه داشت. اما زمانی براین ترس غلبه می کند و سوار بر اسکیت بورد در جلو چشمان حیرت زده ی دوستانش حاضر می شود. این آغاز فعالیت های این دختر سخت کوش بود تا به سن کار و اشتغال در اجتماع رسید. او در یک هایپر مارکت کار می کرد و با همسرش در محل کار آشنا شد. رزماری ۳۴ ساله اکنون بسیار خوشبخت است. برای او تصور زندگی برروی یک صندلی چرخ دار و نگه داشتن پاهایی بدون استفاده بسیار سخت است. رزماری هم اکنون زندگی طبیعی را در کنار همسر و فرزند خردسالش می گذراند و به دفعات گفته است که از قطع پایش خوشحال است.

نقص عضو

نقص عضو

نیکلاس و زندگی بدون دست و پا

نیکلاس در ملبورن استرالیا در خانواده ای از مهاجران صربستان به دنیا آمد. او مبتلا به بیماری سندروم و بدون دست و پا بود. در ابتدا مراقبت و نگهداری از او برای مادرش سخت بود. نیک به کمک یکی از دوستانش شیوه ی اسکیت بورد بازی را یاد گرفت و به تدریج خودش همه ی کارهایش را انجام داد. او کار با رایانه و مدرسه رفتن را نیز به تدریج آموخت و اکنون زندگی خوبی دارد.

نقص عضو

اختصاصی نشریه‌ی اینترنتی نوجوان‌ها

برچسب ها:
یک دیدگاه تاکنون ثبت شده
  1. nabsa 4 سال قبل

    تنها چيزي كه ميتونم بگم اينه كه(خدايا شكرت كه سالمم)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید