, ,
,

اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها

یاسمین الهیاریان:

نوجوانی.سایت نوجوان ها (1)با محیا داشتیم در حیاط مدرسه قدم می زدیم که پوستر مسابقه را روی در راهرو دیدم. جلوتر آمدم که بتوانم درست بخوانم.

"نوجوانی را توصیف کنید."

عنوان چالش برانگیزی داشت. نوشته بود که میتوانید در قالب عکس، شعر، داستان و یادداشت در این مسابقه شرکت کنید. 

من عاشق مسابقه بودم مخصوصا مسابقه هایی که با نوشتن در ارتباط بود. محیا که دید همینطور به پوستر خیره مانده ام گفت: چیه؟ میخوای شرکت کنی؟ 

گفتم: آره.
گفت: مطمئنم که برنده میشی.
گفتم: خودم که مطمئن نیستم.

– پارسالو مگه یادت نیست‌. مسابقه داستان نویسی. تو استان اول شدی.
– اون فرق داشت. موضوعش آزاد بود.
– چه فرقی میکنه من مطمئنم که میتونی.

زنگ آخر همه اش در فکر مسابقه بودم و اینکه چه بنویسم و از کجا شروع کنم. تصمیم گرفتم به خانه که رسیدم شروع کنم و فردا نوشته را تحویل بدهم، چون مهلت نهایی تا آخر هفته بود و زمان زیادی نداشتم.

لپ تاپ را روشن کردم. تصمیم داشتم قالب یادداشت را انتخاب کنم. شروع کردم: 

"نوجوانی واژه عجیبی است. به نظر میرسد که…"

هر چی فکر میکردم برای توصیف نوجوانی چیزی به ذهنم نمی رسید. کلافه شدم. این اولین باری بود که نمیتوانستم درباره موضوعی بنویسم. 

رفتم سراغ مامان. موضوع را برایش گفتم. مامان با تعجب گفت: تو خودت نوجوونی چجوری نمیتونی توصیفش کنی؟ 

راست میگفت. باید از خودم شروع میکردم. من یک نوجوان بودم. دوست دارم بقیه با من چطور رفتار کنند؟

دوست دارم مرا جدی بگیرند و به توانایی های من احترام بگذارند. دوست دارم درباره همه چیز بحث کنم و خودم به تنهایی تصمیمات بزرگ بگیرم.

خیلی دلم میخواهد تنهایی بیرون بروم ولی مامان خیلی وقت ها اجازه نمیدهد. 

دلم میخواهد اتاقم فقط برای خودم باشد و کسی وارد آن نشود. خیلی وقت ها دلم نمیخواهد آن را تمیز کنم. 

دلم میخواهد بزرگ تر ها برای تصمیم گیری ها نظر من را هم بپرسند. فکر میکنم بعضی وقت ها ایده هایی دارم که به درد بخور هستند.

دوباره به سراغ لپ تاپ رفتم و نوشتم.

"من یک نوجوان هستم…"

نوشتن یادداشت که تمام شد احساس کردم خودم را بهتر میشناسم. دیگر مسابقه برایم خیلی اهمیتی نداشت. مهم این بود که من یک نوجوان بودم و نوجوانی را دوست داشتم. 

 

Tags:
بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

,

قلمم را بر می دارم و در دفترم می نویسم از خاطرات نوجوانی. نوجوانی دوره خیلی خوبیست و هرگز بر نمی گردد. خوب استفاده کن از دوره خوب نوجوانی.

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

,

نوجوان

تعریف نوجوانی در فرهنگ های مختلف با هم متفاوت است. در این جا سعی می‌شود تعریفی مورد توافق اغلب متخصصان ارائه شود.

نوجوانی دوره‌ای است بین کودکی و بزرگسالی که از حدود ۱۱ تا ۲۰ سالگی را در بر می‌گیرد و مهمترین و مشخص‌ترین رویداد آن وقوع بلوغ است.

تغییرات دوره‌ی نوجوانی در همه‌ی ابعاد مشخص و واضح است:

جسمانی، شناختی، ارتباطی

بسیاری از اندیشمندان در تمام دوره‌های زندگی انسان ، نوجوانی  را از همه مهم‌ تر می‌دانند و دستیابی به هویت را مهمترین دستاورد این دوره می‌دانند. یعنی در پایان یک نوجوانی سالم ، فرد به جوانی تبدیل می‌شود که می‌تواند به این سئوالات پاسخی نسبتاً روشن بدهد: من کیستم؟ چه می‌خواهم؟ چرا می‌خواهم؟ چطور می خواهم؟نوجوان

طی یک نوجوانی سالم و بدون مشکل اساسی، یک سنگ بنای محکم برای تمامی سال های آینده است.همه ما می‌دانیم سال های نوجوانی به سرعت می‌گذرند و در جوانی، فرد با مسئولیت‌هایی مثل انتخاب شغل، همسر، نحوه اداره‌ی زندگی و … مواجه می‌شود و به‌ شرطی از عهده‌ی این مسائل بر خواهد آمد که آن پایه محکم وقوی باشد. متاسفانه یک نوجوانی مختل  دستیابی به این دستاورد ارزشمند را دچار مشکل می‌کند و فرد نمی داند کیست؟ چه می‌خواهد ؟ چکار باید بکند و اصلاً چرا باید تلاش کند واین فرد در مقابل تکالیف سخت نوجوانی دچار عدم کفایت و ناتوانی خواهد بود.

هر کسی که با نوجوان در ارتباط است، با دانستن ویژگی‌های این دوره و کمک به طی این مسیر می‌تواند نقش مثبت خود را در پرباری و شکوفایی این دوره ونیز دستیابی به دستاوردهای ارزشمند دوره‌ی جوانی یعنی کسب هویت منسجم و قوی و رسیدن به کسب استقلال واحساس کفایت و اعتماد به نفس ، ایفا کند.

images

هر وقت با نوجوانی در ارتباط مستقیم هستیم (به عنوان والد، معلم، مربی، مشاور و …) از خود بپرسید من در طی مسیر او چه نقشی دارم؟ آیا نقش من مثبت است؟ آیا به او کمک می کنم که جوانی قوی، مستقل و کار آمد شود؟ اگر این طور نیست، چه چیزهایی باید بیاموزم ؟ چه تغییراتی باید در من صورت گیرد؟ به خصوص اگرآن نوجوان فرزندمان باشد بسیار مهم است توجه بیشتری صرف این آموختن و انجام این تغییرات کنیم و بدانیم شاید این مهمترین اولویت زندگی ما در این مرحله است.

                                                                          دکتر شکوفه موسوی

Tags:
بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

با ما در تماس باشید

هر موقع به ما ایمیل بزنید در سریع ترین زمان ممکن به شما پاسخ خواهیم داد

Sending

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

رمز خود را فراموش کرده اید؟