,
مینیاتوراروپایی

کلمه مینیاتور در اصل یک لغت فرانسوی است و در حقیقت تلفظی دیگر از کلمه (مینی نیچر ) به معنای طبیعت کوچک شده است  . مسیحیان ازاین  هنر برای کشیدن صحنه هایی از کتاب مقدس انجیل استفاده می کردند و چون در اروپای آن زمان اکثریت مردم سواد خواندن و نوشتن نداشتند با نگاه کردن به این تصاویر با کتاب مقدس خود آشنا می شدند.

 کلمه  مینیاتور در نیمه ی اول قرن بیستم  و از دوره‌ ی قاجاریه وارد زبان‌فارسی‌ شده و در زبان فارسی امروزرایج گردید.در حقیقت اروپاییان بادیدن نگاره های ایرانی که بسیار ظریف بودند آن هارا مینیاتور نامیدند در حال حاضر در ایران به نقاشی های ایرانی سنتی (مینیاتور) گفته می شود که  این عنوان به صورت یک غلط رایج پذیرفته شده است.اما به طور کلی هنر نگارگری را به هنری می گوییم که داری تصاویری ظریف و کوچک و نقشهایی بسیار ریز است و از زمانهای دور در مشرق زمین معمول بوده است

مینیاتور چینی

هنر نقاشی ایرانی بسیار قدیمی است و بیش از دوازده هزار سال سابقه دارد زیرا نمونه های فراوانی از سنگ نگاره هایی از انسان های اولیه یافت شده است.هنرنگارگری به اعتقاد اکثر محققان در ایران تولد یافته , بعد به چین رفته و از دوره ی مغولها به صورتی تقریبا کامل تربه ایران برگشته و هنرمندان ایرانی آن را تکمیل کرده اند

 با ورود اسلام به ایران ، تغییراتی در این هنر به وجود آمد.وبه طور مثال هنرمندان در آثار خودشان صحنه هایی از بهشت را می کشیدند بیشترین استفاده نگارگری در تزیین کتابها بود که زیباترین نمونه های ای کتاب ها را می توان امروزه در موزه های ایران وجهان مشاهده کرد .

هنر مینیاتور و نگارگری در ایران (قسمت دوم)

هنر مینیاتور و نگارگری در ایران (قسمت سوم)

تصویرگری شاهنامه به شیوه ای جدید

بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید