, ,
,

اختصاصی نشریه اینترنی نوجوان ها

ایران (4)نام من رخشنده اعتصامی است. شما مرا به نام پروین می شناسید. من در ۲۵ اسفند ماه سال ۱۲۸۵ شمسی در تبریز به دنیا آمدم. نام مادرم اختر فتوحی است و پدرم میرزا یوسف اعتصامی از مردم آشتیان بود که در جوانی به خاطر شغلش به تبریز آمده بود.

من تنها دختر خانواده بودم و چهار برادر داشتم. در ۶ سالگی همراه خانواده به تهران آمدم. شغل پدرم نویسندگی و مترجمی بود و امتیاز اولین چاپخانه و انتشار مجله ادبی در ایران را داشت. خانه ی ما همیشه از شاعران و نویسندگان بزرگ و ادب دوست پر بود، به همین دلیل از کودکی به مطالعه کتاب های مختلف به خصوص شعر و شاعری علاقه مند بودم. پدرم که استعدادم را در شعر و ادبیات درک کرده بود، مرا از ۵ سالگی با خواندن کتاب های شاعران بزرگ با وزن شعر ها و شیوه های یادگیری آن ها آشنا کرد و از یازده سالگی با دیوان اشعار فردوسی، نظامی، مولوی، ناصرخسرو، منوچهری، انوری و فرخی که همه از شاعران بزرگ زبان فارسی هستند، آشنا شدم. برای تمرین شعر گفتن، پدر گاهی شعر های قدیمی را به من می داد و از من می خواست تا هم قافیه این شعرها یا مثل آن ها را بگویم.  زبان فارسی و عربی را با کمک معلم های خصوصی در منزل یاد گرفتم. از  کمک استادان بزرگی مثل ” ملک الشعرای بهار و دهخدا ” که از آشنایان و دوستان خانوادگی پدرم بودند هم در یادگیری اصول شعر و شاعری استفاده می کردم. هیچ گاه  استقبال گرم پدر از شعر های کودکانه ام را – که از سن هشت سالگی شروع کردم – از یاد نمی برم. دوازده ساله بودم که شعری به نام ” ای مرغک ” را سرودم. بعضی از بیت های آن چنین بود:

 ای مُرغک خُرد، ز آشیانه     پرواز کن و پریدن آموز  

         تا کی حرکات کودکانه؟       در باغ و  چمن چمیدن آموز  

              رام تو نمی شود زمانه        رام از چه شدی؟ رمیدن آموز …

ایران (1)در ادامه برای تحصیلا ت و آموختن زبان انگلیسی وارد مدرسه خصوصی “ایران کلیسا ” شدم و با موفقیت در سال ۱۳۰۳ فارغ التحصیل شدم. در جشن پایانی مقاله ای به نام ” زن و تاریخ” که در ارتباط با وضع نامناسب اجتماعی، بی سوادی و بی خبری زنان ایران بود خواندم که بسیار مورد توجه مدیر مدرسه قرار گرفت. بعد از اتمام تحصیلات در همان مدرسه به تدریس زبان انگلیسی مشغول شدم.  

پروین در نوزده تیر ماه ۱۳۱۳ با پسر عموی پدرش فضل‌الله اعتصامی (رئیس شهربانی کرمانشاه) ازدواج ناموفقی داشت. یک سال بعد از جدایی،  در کتاب خانه دانش سرای عالی به عنوان کتاب دار به مشغول به کار شد.

او به تشویق ملک‌الشعرای بهار در سال ۱۳۱۵ دیوان شعر خود را منتشر کرد. این دیوان شامل بیش از صد و پنجاه قصیده، قطعه، غزل و مثنوی که او تا قبل از ۳۰ سالگی سروده بود می شد.
مردم استقبال زیادی از اشعار او کردند و بسیاری باور نمی کردند که آن ها را یک زن سروده است. استادان معروف آن زمان مانند دهخدا و علامهء قزوینی هر کدام مقاله هایی درباره اشعار او نوشتند و شعر و هنرش را ستودند. دو سال بعد در دی ماه سال ۱۳۱۶ تنها حامی خود یعنی پدرش را در سن ۶۳ سالگی از دست داد و از مرگ او  ضربه روحی شدیدی خورد و مرثیه‌ای غمناک برای از دست دادن او سرود:

تیشه ای بود که شد باعث ویرانی من                  پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل…

دیوان پروین شامل ۲۴۸ قطعه شعر می‌باشد که از آن میان ۶۵ قطعه به صورت مناظره است. اشعار پروین اعتصامی بیش تر در قالب قطعه های ادبی است که موضوعات اجتماعی را با نگاه انتقادی به تصویر کشیده‌ است. پروین اعتصامی بعد از کسب افتخارات فراوان و درست در زمانی که برادرش ابوالفتح اعتصامی – دیوانش را برای چاپ دوم آن حاضر می کرد، ناگهان در روز سوم فروردین ۱۳۲۰ بستری شد و سر انجام در نیمه شب شانزدهم فروردین ۱۳۲۰ در سن ۳۵ سالگی در آغوش مادرش چشم از جهان فرو بست و در کنار آرامگاه پدرش در شهر قم به خاک سپرده شد.

اشک یتیم

روزی گذشت پادشهی از گذرگهی

فریاد شوق بر سر هر کوی و بام خاست

پرسید زان میانه یکی کودک یتیم

کاین تابناک چیست که بر تاج پادشاست

آن یک جواب داد چه دانیم ما که چیست

پیداست آنقدر که متاعی گرانبهاست

نزدیک رفت پیرزنی کوژپشت و گفت

این اشک دیدهٔ من و خون دل شماست

ما را به رخت و چوب شبانی فریفته است

این گرگ سال هاست که با گله آشناست

آن پارسا که ده خرد و ملک، رهزن است

آن پادشا که مال رعیت خورد گداست

بر قطره سرشک یتیمان نظاره کن

تا بنگری که روشنی گوهر از کجاست

پروین، به کجروان سخن از راستی چه سود

کو آنچنان کسی که نرنجد ز حرف راست

ایران (5)

ایران (3)

Tags:
4 دیدگاه تاکنون ثبت شده
  1. سهیلا علوی زاده 4 سال قبل

    پروین اعتصامی فارسی و عربی را نزد پدر خود که از اساتید مسلم عربی و فارسی بود آموخت نه از معلمین خصوصی .

  2. nojavanha.com 4 سال قبل

    کاربر عزیز “سهیلا علوی زاده”
    ضمن تشکر از توجه شما در ابتدای این مطلب به نقش پدر دانشمند ایشان در تربیت و تعلیم شاعره اشاره شده است.
    با تشکر
    نشریه اینترنتی نوجوان ها

  3. فاطمه 3 سال قبل

    با عرض سلام و وقت بخیر خدمت مدیریت محترم سایت…نمیدونم این پیام به دست شون برسه یا نه…با احترام بسیار زیاد به بانوی فرهیخته این عکس نوجووانی متعلق به من هست نه بانو پروین

    • نوجوانها 3 سال قبل

      کاربر عزیز “فاطمه”
      این عکس در سایت های دیگر هم به عنوان عکس بانو “پروین اعتصامی” منتشر شده است.
      با تشکر
      نشریه اینترنتی نوجوان ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

با ما در تماس باشید

هر موقع به ما ایمیل بزنید در سریع ترین زمان ممکن به شما پاسخ خواهیم داد

Sending

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

رمز خود را فراموش کرده اید؟