با توجه به قرار گرفتن در فصل تابستان و روی آوردن دانش آموزان به رشته های ورزشی مورد علاقه شان در اوقات فراغت، تصمیم به جمع آوری این مطلب گرفتم. کفش ورزشی، یکی از مهمترین نیازها برای ورزشهای مختلف است. کفش ورزشی مناسب، می تواند روی کیفیت تمرین و موفقیت ورزش کار تاثیر مثبت داشته باشد و چون اهمیت زیادی در سلامتی اندامها دارد، بهتر است در تهیه کفش های مناسب هر رشته ورزشی دقت کنیم و آن را سرسری نگیریم.
اختراع کفشهای ورزشی
اولین کفش ورزشی، حدود 500 سال قبل در انگلستان اختراع شد و جنس آن از نوع «برزنت»بود. در سال 1892میلادی، اولین کفش ورزشی کارخانه ای با رویه ای از جنس کتان و کفه ای پلاستیکی به بازار عرضه شد.
کفش ورزشی برای مدرسه
برای انتخاب کفش برای فعالیتهای عمومی یا در مدرسه باید دقت کنیم که:
- سبک ونرم باشد.
- نه گشاد باشد نه تنگ، یعنی از لحاظ طول، پهنا و قوس پا، کاملا اندازه باشد.
- کف آن صاف نباشد بلکه دارای «لژ»باشد و همچنین برای جذب ضربهها مناسب باشد.
- کفی آن دارای شیارهای متناسب باشد تا مانع سر خوردن شود.
- منافذی برای هوا خوردن پا داشته باشد. (جنس های پلاستیکی معمولا این منافذ را ندارند.)
کفش های مناسب هر رشته ورزشی
انتخاب کفشهای مناسب برای هر رشته ورزشی از اهمیت ویژهای برخوردار است و میتواند تأثیر بسزایی بر عملکرد و سلامت ورزشکار داشته باشد. هر رشته ورزشی نیازمند ویژگیهای خاصی در کفشها است که باید به دقت مورد توجه قرار گیرد. به عنوان مثال، کفشهای دویدن باید دارای بالشتکهای مناسب برای جذب شوک و جلوگیری از آسیب به زانوها و ستون فقرات باشند.
در مقابل، کفشهای بسکتبال باید پشتیبانی مناسبی برای مچ پا فراهم کرده و از لغزش جلوگیری کنند. برای ورزشهایی مانند فوتبال، کفشها باید دارای استوکهای مناسب برای چمن مصنوعی یا طبیعی باشند تا بهترین چسبندگی و کنترل را ارائه دهند. همچنین، در ورزشهای داخل سالن مانند والیبال یا هندبال، کفشها باید دارای زیرهای باشند که از لغزش جلوگیری کرده و به ورزشکار اجازه حرکت سریع و چابک را بدهد.
انتخاب صحیح کفش نه تنها به بهبود عملکرد ورزشی کمک میکند بلکه از بروز آسیبهای احتمالی نیز جلوگیری مینماید. بنابراین، ورزشکاران و مربیان باید به دقت نیازهای خاص هر رشته ورزشی را بررسی کرده و بر اساس آن، بهترین کفش را انتخاب کنند.
کفش فوتبال
مهمترین قسمتها در مورد کفش فوتبال، «استوک» و«رویه » است. رویه مناسب از جنس چرم یا لاستیک نرم است چون ضربه به توپ با این قسمت انجام می گیرد.
استوکها در کف کفش جا دارند که برای جلوگیری از لیز خوردن به کفش پیچ می شوند و حتی قابل تعویض هستند.
کفش اسکیت
از 3 قسمت تشکیل می شود:
بوت: محلی که پا در آن قرار می گیرد.
تیغه: صفحه ای که بوت را به چرخها وصل می کند.
چرخها: باعث حرکت اسکیت می شوند.
کفش بسکتبال
ساق بلندی دارد و از مچ پاها محافظت می کند. کف کفشهای بسکتبال شیارهای مخصوصی دارد که از لیز خوردن بازیکن جلوگیری می کند.
کفش کشتی
باید ساق بلند، سبک و بدون پاشنه باشد. این کفش از چرم نرم دوخته می شود و نباید در آن از هیچ گونه قطعه فلزی استفاده شود.
کفش وزنه برداری
مهمترین عامل در آن، ایستایی و تعادل آن بر زمین است. بخاط همین از جنسی سنگین ساخته می شود. کف کفش هم ارتفاع کمی دارد.
کفش بوکس
سبک،بدون پاشنه و ساق بلند است. با توجه به لیز بودن کف پوش رینگ بوکس، عاجهای مناسبی دارد تا ورزشکار سُر نخورد.
کفش گلف
نوع خاصی از کفشهای میخدار است تا در هنگام ضربه زدن، پای بازیکن روی زمین ثابت مانده و از دقت ضربه کم نشود.
کفش بولینگ
مهمترین ویژگی آن «کف چرمی» است زیرا باعث می شود پای ورزشکار، سطح تماس بیشتری با زمین داشته باشد و تعادل خود را بهتر حفظ کند. کفشهای حرفه ای بولینگ معمولا از چرم طبیعی درست میشوند.
کفش اتومبیلرانی
ساق کوتاهی دارد که قوزک پا را می پوشاند. این کفش باید از مواد «هیدروکربنی»ساخته شود تا در دمای بالا ذوب نشود و به پای راننده آسیبی نرساند.
