کمک اولیا به فرزندانشان در امر آموزش و یادگیری

کمک اولیا به در امر آموزش

پدر و مادرها اغلب نمی دانند به چه صورت و به چه طریق ممکن در امر آموزش و یادگیری و درس به فرزندان کمک کنند. آن ها شاید صدها بار این کلمه را تکرار کرده باشند (بخوان، بخوان) و دلشان می خواهد در این زمینه فرزندانشان را در منزل یاری کنند ولی بنابر دلایلی، خود را درگیر این مسائل که به نظر مشکل و پیچیده است نمی کنند.

همه می دانیم که کمک والدین به فرزندانشان در امر آموزش و یادگیری می تواند تاثیر فوق العاده ای روی موفقیت تحصیلی بچه ها داشته باشد. وقتی والدین محیطی گرم و حمایتی ایجاد می کنند، بچه ها حس می کنند که کسی کنارشان است و این حس امنیت باعث می شود اعتماد به نفس بیشتری در یادگیری پیدا کنند. یکی از مسائلی که این روزها خیلی مورد توجه است، اعتیاد به باز کردن گوشی است. بسیاری از نوجوانان حتی هنگام مطالعه هم مدام سراغ گوشی می روند و تمرکزشان به هم می ریزد.

برای کاهش این مشکل، والدین می توانند با ایجاد زمان های مشخص برای استفاده از گوشی و ارائه جایگزین های سرگرم کننده و آموزشی، کمک کنند بچه ها بهتر تمرکز کنند. همچنین وقتی والدین همراه فرزندانشان مطالعه می کنند یا با آنها درباره موضوعات مختلف بحث می کنند، تاثیر مثبت خیلی بیشتری ایجاد می شود و این روش باعث می شود که مطالعه بدون فراموشی برای بچه ها آسان تر شود. مقاله ای که در لینک زیر می بینی درباره روش های تمرکز در مطالعه است و می تواند کمک بزرگی باشد.

یکی دیگر از نکات مهم، تقسیم زمان مطالعه به بخش های کوتاه و هدفمند است. وقتی بچه ها زمان مشخصی را به یادگیری اختصاص می دهند و بین آن استراحت کوتاه دارند، ذهنشان بهتر مطالب را پردازش می کند و یادگیری عمیق تر می شود. این تکنیک به ویژه برای دانش آموزانی که مدام سراغ گوشی می روند و تمرکزشان کم می شود، مفید است. ایجاد یک برنامه روزانه منظم که شامل فعالیت های آموزشی و تفریحی باشد، کمک می کند که اعتیاد به باز کردن گوشی کمتر شود و مطالعه بدون فراموشی عملی شود.

تاثیر تشویق والدین در آموزش

علاوه بر این، والدین می توانند با تشویق فرزندانشان به پرسیدن سوال و تعامل فعال در کلاس، حس کنجکاوی و علاقه به یادگیری را در آنها تقویت کنند. وقتی بچه ها ببینند که نظراتشان ارزشمند است و پاسخ شان شنیده می شود، انگیزه بیشتری برای مطالعه پیدا می کنند. این روش نه تنها مطالعه بدون فراموشی را تقویت می کند، بلکه باعث می شود که نوجوانان کمتر دچار اعتیاد به باز کردن گوشی شوند، چون متوجه می شوند که یادگیری هم می تواند جذاب و سرگرم کننده باشد.

گاهی والدین از تکنولوژی و بازی های دیجیتال به عنوان تهدید یاد می کنند، اما واقعیت این است که وقتی به شکل صحیح استفاده شود، می تواند ابزار یادگیری مفیدی باشد. مثلاً استفاده از اپلیکیشن های آموزشی یا بازی های فکری به جای بازی های بی هدف، می تواند تمرکز بچه ها را تقویت کند و مطالعه بدون فراموشی را تضمین کند. این موضوع باعث می شود که نوجوانان یاد بگیرند تعادل بین سرگرمی و مطالعه را حفظ کنند و اعتیاد به باز کردن گوشی کاهش یابد.

این دلایل ممکن است بی اطلاعی از موضوع درس یا برنامه آموزش آموزشگاه و نداشتن وقت یا خواسته های متفاوت هر یک از فرزندان باشد ولیکن فرزند شما در زندگی تحصیلی خود نیز به شما وابسته است و در صورتی که بتوانید در تحصیل او نقش فعال تری داشته باشید، یادگیری برای او دلپذیرتر می شود و اعتماد به نفس بیش تری پیدا می کند تا این که در برابر او بی تفاوت باشید. شاید به خاطر حضور شما، نسبت به درس خواندن دلگرم شود و آینده درخشان تری داشته باشد.

برخی والدین شرکت در زندگی تحصیلی فرزند خود را مشکل می دانند و حال و حوصله این کار را ندارند و اصلا خود را درگیر این مسائل نمی کنند. برخی از دلایل این سهل انگاری و بی تفاوتی در امر آموزش و یادگیری عبارتند از:

1- نداشتن وقت و انرژی و برنامه ویژه رسیدگی فرزندان

باید بدانید اگر چه شرکت در تحصیل و کمک به فرزندتان کمی از وقت و انرژی شما را می گیرد؛ اما در مقابل، زندگی خانوادگی شما پربارتر می شود.

2- تعلیم و تربیت منحصرا کار متخصصان است

واقعیت این است که شما فرزند خود را بهتر از هرکس دیگری می شناسید و تجربه، خود یک نوع تخصص است و سهیم کردن معلمان و مشاوران در این شناسایی، موجب بهره رسانی آنان می شود. سعی کنید اگر در تربیت فرزند خود با مشکلی مواجه می شوید با یک مشاور متخصص ارتباط داشته باشید و سعی کنید همیشه قبل از وقوع مشکل با مشاور تماس داشته باشید.

3- نمی توان با تقدیر و سرنوشت به مبارزه پرداخت و هر چه قسمت باشد همان می شود

این نوع قضاوت و برداشت، عذر و بهانه ای بیش نیست. کسانی که این نظر را دارند می خواهند به این وسیله با ساده اندیشی تمام تقصیرها را بر گردن تقدیر و سرنوشت بیندازند در صورتی که این گونه نیست، هر کس اراده کند و تصمیم بگیرد می تواند موفق شود. این گونه نظریات ترمز موتور ذهن است.

4- فرزند من به کمک من نیازی ندارد و من نمی توانم کاری برایش انجام دهم

شما بیش ترین تاثیر را بر فرزند خود دارید؛ از این رو فرزند شما از حمایت و راهنمایی شما در خانه و مدرسه بی نیاز نیست و همواره باید کمک کننده، همراه و تشویق کننده او باشید.

5- فرزند من استعداد کافی ندارد یا کم هوش است

این بزرگ ترین ضربه به فرزندتان است. یادتان باشد هر دانش آموزی که خود را تا مرحله دبیرستان رساند دیگر کم هوش و کم استعداد نیست.اما باید دانست هر کس برای کاری خاص، مهارت و استعداد دارد و چون مدرسه دارای چارچوب و نظرات خاص و انعطاف ناپذیر است و نمی تواند برای هر دانش آموز روش خاصی ارائه کند، ممکن است خیلی از استعدادها شکوفا نشود؛ بنابراین، نقش والدین بسیار تعیین کننده است.

6- نمی خواهم برای آموزگار ایجاد مزاحمت کنم

باید بدانید نه تنها مزاحم آموزگار نیستید، بلکه اطلاعات شما به او کمک می کند؛ زیرا اطلاع کامل از یک فرد به نوع برخورد با او کمک می کند. آموزگار می تواند با داشتن اطلاعات لازم درصدد موفقیت فرزند شما باشد. این موضوع نشان دهنده این است که شما برای معلم و فرزند خود ارزش قائل شده اید.

7- احساس خجالت هنگام ملاقات با آموزگار و مدیر مدرسه

نظر و عقیده شما برای ما محترم است. در صورتی که مسائل مورد نظر خود را فهرست و یادداشت کنید به راحتی می توانید درباره آن صحبت کنید؛ زیرا آن ها در واقع دلسوز فرزندان شما هستند و حضور و ارتباط شما بسیار مفید و برای شما ارزشمند است و روابط شما قابل ستایش خواهد بود و نشان دهنده حسن دقت شماست و بدانید هیچ معلمی از حضور و وقت اولیا گله مند نیست بلکه از بی دقتی و عدم حضور گله مند است. به هر حال باید دانست موفقیت تحصیلی دانش آموزان، بستگی به اصول و عملکرد «ذهنی و درونی» آن ها دارد و والدین بیش تر از هر شاخص دیگری امکانات پرورش و شکوفایی او را در اختیار دارند و می توانند با نوع تربیت صحیح و در خور شأن آن ها موجب هر گونه پیشرفتی برای آنان شوند. محمدرضا ابوالحسنی پیشنهاد مطالعه: