این بار پای حرف های آیدا ملکی بانوی رزمی کار اهل استان فارس نشسته ایم تا از شکست ها و پیروزی هایش برای نوجوانان بگوید.
لطفاً خودتان را برای مخاطبان ما معرفی کنید.
من آیدا ملکی هستم، متولد یکم مهرماه ۱۳۸۴ و ساکن استان فارس. از سن ۱۲ سالگی فعالیت خود را در رشتههای رزمی آغاز کردم. ابتدا وارد سبک کونگفو شدم و مدتی در این رشته فعالیت داشتم. سپس کار خود را در سبکهای مختلف کاراته ادامه دادم و تاکنون چند سال است که در این حوزه مشغول هستم.
چه مقامهایی تاکنون کسب کردهاید؟
تا امروز موفق شدهام افتخارات مختلفی در عرصه ورزش رزمی کسب کنم که برخی از آنها عبارتاند از:
- مقام اول مسابقات استانی کونگفو
- مقام دوم مسابقات کشوری کونگفو
- مقام دوم مسابقات استانی کونگفو
- مقام اول مسابقات آمادگی جسمانی
- مقام سوم لیگ برتر سبکهای آزاد مجازی کاراته کیوکوشین
- مقام دوم مرحله اول مسابقات جهانی مجازی کاراته کیوکوشین
- مقام اول مسابقات قهرمانی استان در رشته کاراته شوتوکان
- انتخابی مسابقات بینالمللی مازندران
- مقام اول مسابقات قهرمانی استان فارس در سبک شوتوکان
چگونه به کونگفو علاقهمند شدید؟
از کودکی علاقه زیادی به یادگیری یکی از سبکهای رزمی داشتم و بهصورت اتفاقی با رشته کونگفو آشنا شدم. با ورود به این رشته و تمرین مداوم، به مرور زمان علاقهام به آن بیشتر شد و در این مسیر پیش رفتم.
درباره کاراته بیشتر برایمان بگویید.
کاراته یکی از سبکهای رزمی تأثیرگذار است. کسانی که علاقهمند به تمرینات سختتر هستند میتوانند به سراغ سبکهایی مانند کیوکوشین بروند. طی این سالها درسهای زیادی از کاراته آموختهام. از نظر من، کاراته صرفاً یک ورزش رزمی نیست، بلکه سبکی از زندگی است. من با تمام وجود به این رشته علاقهمند هستم و آن را یک عشق بیانتها میدانم.
آیا انیمیشن پاندای کونگفوکار را دوست داشتید؟
بله، زمانی که کودک بودم این انیمیشن را بسیار دوست داشتم و همیشه آن را تماشا میکردم. علاقه زیادی به کارتونهایی با مضمون رزمی داشتم و این دسته از انیمیشنها همیشه توجه من را به خود جلب میکردند.
یک خاطره جالب از دوران فعالیت در کونگفو دارید؟
بله، نخستین بار که در مسابقات کشوری کونگفو شرکت کردیم، روز مسابقه آرم لباس من جدا شده بود. من و دوستانم به خیابان رفتیم تا چسب تهیه کنیم و آرم را بچسبانیم. چند نفر ما را در خیابان دیدند و با شوخی ما را “پاندای کونگفوکار” صدا زدند. این اتفاق یکی از خاطرات طنزآمیز من در مسیر ورزشیام بود.
لباس مناسب برای تمرین کونگفو چگونه باید باشد؟
رشته کونگفو دارای لباس مخصوص است. لباسها بهطور معمول ساده هستند، اما برخی از آنها دارای آرم سبک مربوطه نیز هستند که بسته به سبک، متفاوتاند. از نظر من لباسهایی که دارای آرم هستند، زیباتر و حرفهایتر به نظر میرسند.
از نگاه شما بهترین سبک کاراته کدام است؟
کاراته بهطور کلی به دو دسته کنترلی و غیرکنترلی تقسیم میشود. سبک کیوکوشین در دسته غیرکنترلی قرار دارد و بسیار سنگین و چالشی است. من تجربه فعالیت در هر دو دسته را دارم. با این حال، اگر آیندهنگرانه نگاه کنیم، سبکهای کنترلی شرایط بهتری دارند، چرا که تنها این سبکها در المپیک پذیرفته میشوند. هر سبک ویژگیها و مزایای خاص خود را دارد.
آیا تاکنون دچار مصدومیت شدهاید؟
خوشبختانه در مدت فعالیت حرفهایام در رشتههای کونگفو و کاراته، مصدومیت جدی نداشتهام. تنها گاهی با آسیبهای جزئی و سطحی روبهرو شدهام که طبیعی و قابل مدیریت بودهاند.
بهترین لحظات زندگیتان را چگونه توصیف میکنید؟
بدون تردید، بهترین لحظات زندگی من در کنار خانوادهام رقم خورده است. همچنین لحظاتی که در حال تمرین یا مسابقه کاراته بودهام، برایم بسیار لذتبخش و ارزشمند بودهاند. چرا که این فعالیت را با تمام عشق و علاقه انجام میدهم.
الگوی شما در زندگی چه کسی است؟
من همیشه تلاش کردهام که خودم الگوی خودم باشم. هدفم این است که روزی به فردی تأثیرگذار تبدیل شوم و بتوانم الگوی خوبی برای دیگران باشم. در مسیر زندگی، سعی دارم همواره در راهی درست و الهامبخش قدم بردارم.
کدامیک را ترجیح میدهید؛ شهرت با کاراته یا کونگفو؟
شهرت در رشته کاراته را بیشتر میپسندم، چرا که کونگفو در بسیاری از کشورها دیگر جایگاهی ندارد و فعالیت آن محدود شده است. کاراته یک رشته جهانی است که آینده روشنی دارد و در صحنه بینالمللی مطرح است.
چقدر اهل مطالعه هستید؟
به دلیل حضور مستمر در کلاسها و باشگاه، فرصت زیادی برای مطالعه ندارم، اما در زمانهای فراغت، حتماً کتاب میخوانم. سعی میکنم آثاری را مطالعه کنم که آگاهی و بینش من را نسبت به زندگی و آینده افزایش دهد.
ورزشکاران مورد علاقه شما چه کسانی هستند؟
من به فعالیتهای خانم فاطمه صادقی، ملیپوش کاراته ایران، و خانم فرزانه فصیحی، قهرمان دو و میدانی ایران، علاقهمند هستم.
آیا در مسیر ورزشیتان با ناامیدی مواجه شدهاید؟
بله، بارها چنین احساسی داشتهام. در طی فعالیت در سبکهای مختلف و مواجهه با برخی مربیان، گاهی دچار ناامیدی شدهام. چرا که داشتن مربی خوب، نقش بسیار مهمی در رشد هنرجو دارد.
اگر بخواهید هدیهای دریافت کنید، چه چیزی را ترجیح میدهید؟
من به وسایل و ستهای ورزشی علاقه دارم. همچنین ماگ، لوازم تحریر و هدایایی از این دست برایم جذاب و دوستداشتنی هستند.
تفاوت اصلی میان کاراته و کونگفو چیست؟
کاراته آینده روشنتری دارد. همانطور که گفتم، کونگفو در بسیاری از کشورها دیگر اجرا نمیشود. در مقابل، سبکهای کنترلی کاراته از شانس بیشتری برای حضور در المپیک برخوردارند. البته سبک کیوکوشین کاراته نیز بسیار سنگین، کاربردی و تأثیرگذار است.
از نظر شما ویژگیهای یک ورزشکار خوب چیست؟
نخستین ویژگی یک ورزشکار خوب، اخلاق نیکو و رفتار مناسب است. ورزشکار باید مردمی باشد، نظم داشته باشد، تلاش مستمر کند و ذهنی هدفمند و متمرکز داشته باشد.
احساستان را نسبت به واژههای زیر بیان کنید:
پدر: پدر یعنی کوه امید؛ وقتی کنارت باشد، به هیچچیز دیگری نیاز نداری.
مادر: نماد فداکاری و عشق بیپایان، همراه با امید به زندگی.
کاراته: مسیری برای آموختن درسهای زندگی و داشتن آیندهای روشن.
ایران: آرزو دارم روزی موجب افتخار و سربلندی کشور عزیزم شوم.
کونگفو: آغاز مسیر موفقیت من در دنیای رزمی.
دوست دارید در آینده به چه جایگاهی برسید؟
آرزوی من این است که روزی قهرمان جهان شوم و نام ایران را در سطح بینالمللی مطرح کنم. همچنین دلم میخواهد بتوانم مربی حرفهای و شناختهشدهای در رشتههای رزمی شوم تا دانش و تجربیاتم را به نسل آینده منتقل کنم.
اگر بخواهید پیامی برای همسنوسالهایتان داشته باشید، چه میگویید؟
به همه نوجوانها و جوانها توصیه میکنم به جای وقتگذرانیهای بیهوده، به سراغ ورزش بروند و به جسم و ذهن خود بها بدهند. ورزش نهتنها سلامت جسم را تأمین میکند، بلکه اعتمادبهنفس، نظم، و روحیهی تلاش و مبارزه را هم در انسان تقویت میکند. هیچوقت برای شروع دیر نیست. فقط باید قدم اول را برداشت.
نقش خانوادهتان در مسیر موفقیت شما چقدر بوده است؟
خانواده من، بهویژه پدر و مادرم، همواره پشتیبان اصلی من بودهاند. بدون حمایت و دلگرمی آنها، شاید هیچوقت نمیتوانستم با این جدیت در ورزش باقی بمانم. از پدرم که همیشه مرا به باشگاه رسانده و از مادرم که با صبوری از من حمایت کرده، قدردانی میکنم.
و سخن پایانی؟
از همه کسانی که در مسیر ورزشیام یار و همراه من بودهاند، بهویژه مربیان و اعضای خانوادهام، صمیمانه تشکر میکنم. امیدوارم در آینده بتوانم با کسب افتخارات بیشتر، زحماتشان را جبران کنم و باعث شادی و غرور آنها شوم.
گفتگو :سجاد زین العابدین
