گفتگو با آیسان نظامی خواه، بازیکن تیم ملی فوتبال جوانان ایران

گفتگو با آیسان نظامی‌خواه، بازیکن تیم ملی فوتبال جوانان ایران

از گل به خودی تا قهرمانی ملی؛ مسیر پر فراز و نشیب یک جوان فوتبالیست .آیسان نظامی خواه رازهای شکست و پیروزی‌اش را با ما در میان می‌گذارد.

خودتان را معرفی کنید.

من آیسان نظامی خواه هستم و یکی از مهم‌ترین افتخارات من، عضویت در تیم ملی فوتبال جوانان ایران به عنوان ملی‌پوش است. در تیم های باشگاهی هم بازیکن لیگ برتر بزرگسالان ایران تیم آوای تهران بازی کرده ام . همچنین سابقه قهرمانی در تیم شهرداری تبریز، و بازی در تیم‌های دسته یک فوتبال بانوان کشور را دارم. حضور در تیم‌های مطرحی چون صبا مهر، سپاهان تبریز و همچنین کسب مقام در المپیاد کشوری استعدادهای برتر از جمله دیگر موفقیت‌های من در این مسیر بوده‌اند.علاوه بر این، در مسابقات آموزش و پرورش و تیم‌های مدارس نیز مقام‌های قهرمانی کسب کرده‌ام.

چه عاملی باعث شد که به سمت فوتبال بروید؟

علاقه‌مندی من به فوتبال از دوران کودکی آغاز شد و تیم بزرگ و مردمی تراختور تبریز بیشترین نقش را در این مسیر ایفا کرد. من از همان سال‌های ابتدایی زندگی، هوادار پر و پا قرص تراختور بودم و همین علاقه، زمینه‌ساز رشد استعدادم در این رشته شد. فوتبال برای من فقط یک ورزش نبود، بلکه به مرور زمان به یک بخش جدانشدنی از زندگی‌ام تبدیل شد.

چه کسی بیشترین تأثیر را در انتخاب فوتبال بر شما گذاشت؟

پدرم بیشترین نقش را در شکل‌گیری مسیر ورزشی من داشت. حمایت‌های بی‌دریغ او، چه از نظر روحی و چه عملی، انگیزه‌ای قوی برای ادامه این راه بود. البته معتقدم که علاقه و اراده درونی خود فرد، مهم‌ترین عامل در رسیدن به موفقیت است. برای ماندن و پیشرفت در دنیای فوتبال، تنها تشویق بیرونی کافی نیست؛ باید از درون نیز مشتاق، هدفمند و پرتلاش بود.

گفتگو با آیسان نظامی‌خواه، بازیکن تیم ملی فوتبال جوانان ایران

چه مقام‌هایی تا کنون کسب کرده‌اید؟

یکی از مهم‌ترین افتخارات من، عضویت در تیم ملی فوتبال جوانان ایران به عنوان ملی‌پوش است. همچنین سابقه قهرمانی در تیم شهرداری تبریز، و بازی در تیم‌های دسته یک فوتبال بانوان کشور را دارم. حضور در تیم‌های مطرحی چون صبا مهر، سپاهان تبریز و همچنین کسب مقام در المپیاد کشوری استعدادهای برتر از جمله دیگر موفقیت‌های من در این مسیر بوده‌اند.

علاوه بر این، در مسابقات آموزش و پرورش و تیم‌های مدارس نیز مقام‌های قهرمانی کسب کرده‌ام.

چه چیزی به شما برای ادامه مسیر انرژی می‌دهد؟

به‌نظر من، هر فردی که برای خود هدف مشخصی تعیین کرده باشد، برنامه روزانه منظمی دارد و همین نظم و برنامه‌ریزی، به‌تنهایی منبعی قدرتمند برای تولید انرژی است. این موضوع نه‌فقط در حوزه ورزش، بلکه در زندگی شخصی، رفتار حرفه‌ای و امور روزمره نیز صدق می‌کند. پایبندی به هدف و روتین روزانه، انگیزه‌ای پایدار ایجاد می‌کند که موجب رشد و پیشرفت مداوم می‌شود.

آیا تا به حال دچار مصدومیت شده‌اید؟

بله، به‌طور طبیعی زمانی که یک ورزشکار وارد سطح حرفه‌ای می‌شود، احتمال آسیب‌دیدگی وجود دارد. من نیز در طول دوران ورزشی‌ام با مصدومیت‌هایی مواجه شده‌ام. با این حال، بازگشت به شرایط ایده‌آل پس از آسیب، یکی از سخت‌ترین و البته مهم‌ترین مراحل مسیر حرفه‌ای یک ورزشکار است. امیدوارم هیچ ورزشکاری دچار آسیب‌های جدی نشود و همه بتوانند سالم و پرانرژی مسیر موفقیت را ادامه دهند.

گفتگو با آیسان نظامی‌خواه، بازیکن تیم ملی فوتبال جوانان ایران

بهترین بخش فوتبال از نگاه شما چیست؟

برای من، زیباترین بخش فوتبال لحظه‌های پیروزی و اشک‌های شوق پس از موفقیت تیم است. حتی یک دفع توپ به‌موقع یا تکل نجات‌بخش که مانع از گل خوردن می‌شود، می‌تواند سرشار از حس افتخار باشد. به‌جرأت می‌توانم بگویم هر ثانیه از فوتبال پر از هیجان، انرژی و لحظاتی ناب است که ارزش تجربه کردن را دارند.

بزرگ‌ترین چالشی که در مسیر حرفه‌ای‌ با آن مواجه‌اید چیست؟

بزرگ‌ترین چالش من، دستیابی به هدف بزرگی است که در ذهن دارم. هدفی که برای رسیدن به آن باید تلاش مضاعف و استمرار داشته باشم. حفظ انگیزه، پشتکار و عبور از موانع جزئی از مسیر رسیدن به این هدف بلندپروازانه است.

اگر می‌توانستید جای یک فوتبالیست مشهور باشید، چه کسی را انتخاب می‌کردید و چرا؟

الگوی ورزشی من، چه از نظر فنی و چه از نظر اخلاقی، کریستیانو رونالدو است؛ کسی که با پشتکار، نظم و ایمان به توانایی‌های خود توانست به قله‌های فوتبال دنیا برسد. با این حال، اگر قرار بود جای کسی باشم، کاپیتان تیم بانوان بارسلونا را انتخاب می‌کردم؛ بازیکنی که امسال عنوان بهترین فوتبالیست زن جهان را از آن خود کرد و نمونه‌ای از موفقیت، رهبری و قدرت در فوتبال بانوان است. ویرجیل فن دایک‌‌ هم می تواند الگوی خوبی برای من باشد.

گفتگو با آیسان نظامی‌خواه، بازیکن تیم ملی فوتبال جوانان ایران

آیا تاکنون نصیحت یا سخن ارزشمندی شنیده‌اید که در زندگی‌تان تأثیرگذار بوده باشد؟

بله، جملات و توصیه‌های بازیکنان بزرگ همیشه برایم الهام‌بخش بوده‌اند. مهم‌ترین نکته‌ای که آموخته‌ام، احترام به بزرگ‌ترها، پیشکسوتان، مربیان و تمامی عوامل برگزارکننده مسابقات است. همچنین باور دارم که باید با خودمان عهد ببندیم که برای هدفمان تا آخرین لحظه تلاش کنیم و هرگز دست از کوشش برنداریم.

یکی از خاطرات شیرین شما از فوتبال چیست؟

در طول مسیر فوتبالم، خاطرات زیادی ثبت شده است، اما یکی از خاطرات به‌یادماندنی‌ام مربوط به مسابقه‌ای با یکی از تیم‌های کرمانشاه در زمین چمن و زیر باران بود. آن روز، تیم ما برد شیرینی به دست آورد و بازی در هوای بارانی با آن هیجان و حال‌وهوای خاصش، یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های فوتبالی من بود.

در فوتبال در چه پستی بازی می‌کنید؟

به‌طور کلی معتقدم یک بازیکن حرفه‌ای باید انعطاف‌پذیر باشد و در صورت نیاز، در پست‌های مختلف ایفای نقش کند. با این حال، پست تخصصی من، وینگر (هافبک کناری) و دفاع کنار است؛ پست‌هایی که نیاز به سرعت، دقت، تمرکز و هماهنگی بالا دارند.

دوست دارید چه چیزی را در درون خود تغییر دهید؟

دوست دارم ضعف، ناامیدی و انرژی‌های منفی را از خودم دور کنم و به‌جای آن، با دیدی مثبت‌تر به دنیا نگاه کنم. اعتقاد دارم نگاه امیدوارانه و انگیزه بالا، نیروی محرکه‌ای برای عبور از سختی‌ها هستند.

آیا اهل تماشای فیلم هستید؟ سه فیلم مورد علاقه شما کدام‌اند؟

بیشتر اوقات بازی‌های فوتبال داخلی و خارجی را تماشا می‌کنم، اما در مواقع فراغت نیز به دیدن فیلم‌های سینمایی علاقه‌مندم. یکی از فیلم‌هایی که بسیار دوست دارم، فیلم ورزشی “دانگال” است. همچنین به تماشای فیلم‌های انگیزشی و ورزشی علاقه زیادی دارم، چرا که روحیه مبارزه‌طلبی و تلاش را در من تقویت می‌کنند.

وقتی کودک بودید، رویای چه شغلی را در سر داشتید؟

در دوران کودکی، عاشق شغل کارآگاه (پلیس) بودم. همین علاقه سبب شد که در مقطع دانشگاه، رشته حقوق را برای تحصیل انتخاب کنم، چرا که هدف دیگرم، وکالت است. می‌خواهم بتوانم از حقوق بانوان، به‌ویژه در حوزه فوتبال دفاع کنم. همچنین از همان کودکی، عاشق تیم تراکتور تبریز بودم و همیشه رؤیای این را داشتم که فوتبالیستی ماهر و حرفه‌ای شوم.

گفتگو با آیسان نظامی‌خواه، بازیکن تیم ملی فوتبال جوانان ایران

اگر زمان به عقب بازگردد، باز هم فوتبال را انتخاب می‌کنید؟ چرا؟

بدون تردید، بله. من هیچ‌گاه از انتخاب‌هایم، چه در حوزه تحصیل و چه در عرصه ورزش، پشیمان نبوده‌ام. اگر هدفی را در ذهنم داشته باشم، تا آخرین لحظه برای آن تلاش خواهم کرد و هیچ‌وقت از آن دست نمی‌کشم.

اولین باری که توپ فوتبال را در دستان خود گرفتید، چه احساسی داشتید؟

حس فوق‌العاده‌ای بود، قابل توصیف نیست. گویی بخشی از وجودم با فوتبال معنا پیدا کرد. از همان لحظه، عشق به این ورزش در دلم ریشه دواند.

آیا به کارتون «فوتبالیست ها» علاقه داشتید؟

بله، من از طرفداران این کارتون بودم و از بین شخصیت‌های آن، شخصیت سوباسا را بیشتر از همه دوست داشتم. او نماینده اراده، تلاش و عشق به فوتبال بود.

احساس شما نسبت به واژه‌های زیر چیست؟

ایران: وطنی است که باید از تهِ دل و جان برای آن جنگید؛ همیشه افتخار می‌کنم که فرزند این سرزمینم.

پدر: کوه استواری در زندگی‌ام؛ تکیه‌گاه محکم و حامی بی‌بدیل.

مادر: مرهم تمام مشکلات و قوت قلب من. زندگی بدون حضور پدر و مادر بسیار بی‌معناست. برای تمام پدران و مادرانی که دیگر در میان ما نیستند، طلب آمرزش دارم.

علی دایی: اسطوره و افتخار فوتبال ایران و جهان، به‌ویژه برای ما آذربایجانی‌ها.

رونالدو: الگوی کامل ورزشی؛ کسی که در تمام ابعاد فنی، اخلاقی و ذهنی، نمونه‌ی تمام‌عیار یک قهرمان است.

فوتبال: زندگی من است.

اگر قرار باشد با یکی از بهترین فوتبالیست‌ های جهان هم‌بازی شوید، چه کسی را انتخاب می‌کنید و چرا؟

بدون تردید، الکسیا پوتیاس و الکس مورگان را انتخاب می‌کنم؛ زیرا هر دو از برترین بازیکنان حال حاضر جهان هستند. بازی کردن در کنار چنین بازیکنانی افتخاری بی‌نظیر است که نصیب هر کسی نمی‌شود. آن‌ها از نظر فنی، ذهنی و اخلاقی در بالاترین سطح ممکن قرار دارند.

بدترین اشتباهی که تاکنون در زمین فوتبال مرتکب شده‌اید، چه بوده است؟

بدترین اشتباهم مربوط به اولین روزی است که وارد زمین فوتبال شدم؛ در آن مسابقه، به اشتباه گل به خودی زدم! اما همین اتفاق برایم درس بزرگی شد و خوشبختانه اولین و آخرین گل به خودی‌ام بود. از همان روز آموختم که هیچ اشتباهی، پایان مسیر نیست.

گفتگو با آیسان نظامی‌خواه، بازیکن تیم ملی فوتبال جوانان ایران

چه چیزی بیش از همه شما را خوشحال می‌کند؟

زمانی بیشترین احساس رضایت و شادی را دارم که بتوانم امور روزمره‌ام را طبق روتین و با برنامه‌ریزی دقیق انجام دهم. این نظم در زندگی، انرژی مثبت زیادی برایم به همراه دارد. همچنین، کمک کردن به کودکان بی‌سرپرست، آرامش و احساس انسان‌دوستی عمیقی درونم ایجاد می‌کند و به زندگی‌ام معنا می‌بخشد.

سه چیز مهم در زندگی شما چیست و چرا؟

برای من، سه چیز از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردارند:

۱. خانواده :چرا که خانواده، ستون اصلی زندگی است و بدون آن، هیچ تکیه‌گاهی وجود ندارد.

۲. هدف:داشتن هدف، به انسان انگیزه می‌دهد تا برای فردای بهتر تلاش کند.

۳. آرامش :در کنار تلاش و برنامه‌ریزی، آرامش روانی و ذهنی، ضرورتی است که انسان را از درون قوی نگه می‌دارد. به باور من، هر سه مورد، نعمت‌هایی بزرگ هستند که باید قدرشان را دانست.

صحبت آیسان نظامی خواه با نوجوانان

صحبت بنده با نوجوانان درباره مقصد و مسیر زندگی‌شان است. اگر نوجوانان با عشق و علاقه به سمت اهدافشان حرکت کنند و با تلاش مستمر پیش روند، قطعاً به هر آنچه که می‌خواهند خواهند رسید. گرچه استعداد نقش مهمی دارد، اما علاقه و پشتکار در انجام کار، چه در عرصه ورزشی، فرهنگی یا هنری، از اهمیت بیشتری برخوردار است. باید به تمامی خواسته‌ها و علاقه‌مندی‌های نوجوانان احترام گذاشت و باور داشت که با تلاش و همت، موفقیت حتمی است.

کلام آخر

در پایان، از شما مجری بزرگوار و سایت محترم نوجوانان صمیمانه تشکر می‌کنم که با حمایت از ورزشکاران، زمینه پیشرفت جامعه را فراهم می‌آورید. همچنین قدردان هیئت فوتبال استان، اداره ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی و تمامی مربیانی هستم که در این مسیر برایم زحمات زیادی کشیده‌اند. از پدر، مادر و برادر عزیزم نیز به خاطر حمایت بی‌دریغشان نهایت سپاس را دارم. امیدوارم روزی فرا رسد که تیم ملی فوتبال کشورمان در سطح جهانی به جایگاه‌های بالاتری دست یابد.

 

گفتکو :سجاد زین العابدین

 

مقاله رو دوست داشتی؟
ارسال نظر
نظرت چیه؟
نویسنده :

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

جدیدترین‌ها
تبلیغات
محبوب‌ترین‌ها