سلام،لطفاً خودتون رو برای مخاطبان ما معرفی بفرمایین؟
سلام به خوانندگان نشریه نوجوانها. محمد صائبی هستم، متولد ۱۳۵۹، متأهل و دانشجوی مقطع دکتری رشته سیاست‌گذاری فرهنگی هستم.
چی شد که وارد حوزه فرهنگی و فعالیت‌های اجتماعی شدین؟ انتخاب خودتون بود یا به طور اتفاقی به این سمت رفتین؟
همه اتفاقات خوب زندگی من در مسجد منشور منطقه ۱۱ رقم خورد و عامل بعدی هم مربیان خوب و درجه یک تربیتی در مسجد و مدرسه بودن که باعث علاقه‌مندی من به حوزه فرهنگ و دانش‌آموزان شد.
در مسئولیت فعلی، بیشتر از همه درگیر چه موضوعاتی هستین که شاید مردم از بیرون متوجه نشن؟
الان معاون اجتماعی و فرهنگی سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران هستم. دغدغه اصلی ما در سازمان، برنامه ریزی در حوزه آموزش مدیریت صحیح پسماند، کاهش و تفکیک پسماند در منزل هست؛ تلاش می‌کنیم این حساسیت رو به خانواده‌ها و از همه مهم تر به بچه‌ها منتقل کنیم.
به نظر شما مهم‌ترین مسئله فرهنگی امروز جامعه ما چیه؟
تربیت صحیح، امید به آینده نوجوانان و جوانان و تبیین سبک زندگی ایرانی اسلامی در زندگی روزمره هست.
وقتی یک برنامه فرهنگی طراحی می‌کنین، چطور متوجه می‌شین واقعاً نیاز مردم رو هدف گرفتین؟
به نکته مهمی اشاره کردین، کار فرهنگی باید خریدار داشته باشه و باید مخاطب رو جذب کنه؛ مطالعه چیزی که مردم در ابزارهای فرهنگی پذیرفتن، ابزار ما می‌شه و اون رو با پیام و مأموریت‌های سازمانی خودمون بومی می‌کنیم.
خیلی از برنامه‌های فرهنگی برگزار می‌شن، اما بعد از مدتی فراموش می‌شن، چه چیزی باعث می‌شه یک برنامه ماندگار بشه؟
برنامه فرهنگی اگر مستمر و به‌‌روز نباشه و با تغییرات جامعه برنامه ریزی نشه، بعد از مدتی مردود و حذف می‌شه، پیام و اقدام فرهنگی باید با رصد مدیر فرهنگی و با نگاه و اقدام به‌جا و به موقع منتشر و پخش بشه؛ وگرنه یا اثری نداره یا به ضدفرهنگ تبدیل می‌شه.
نوجوانها و جوان‌های امروز چه چیزی می‌خوان که شاید نسل‌های قبل کمتر دنبالش بودن؟
جوان امروز پرسشگر و جویای حقیقته و به‌خاطر دسترسی سریع به اطلاعات و ارتباطات، تحمل کمتری داره! به همین دلیل نیاز داره حقیقت رو بشنوه و متولیان فرهنگی با حوصله و به شکل درست، مسائل رو براش تبیین کنن.
امروزه شبهات زیادی وجود دارن که نوجوان دوست داره درموردشون راستی‌آزمایی کنه و اگر جواب مناسبی نگیره، ممکنه نگاه و رفتارش تغییر کنه.
اگر یک نوجوان بخواد ایده فرهنگی خودش رو اجرا کنه، از کجا باید شروع کنه و چطور می‌تونه حمایت بگیره؟
الحمدلله حمایت دستگاه‌ها و توجه به جوانان در سازمان‌ها باعث شده تاحدی، هرچند نه به‌طور کامل، افراد بتونن خودشون رو مطرح کنن، البته کاستی‌هایی هم وجود دارن و گاهی افراد با وجود توانمندی و عملکرد خوب، به چیزی که دوست دارن نمی‌رسن و متأسفانه به سمت فعالیت های دیگه میرن.
به نظرتون هنر، موسیقی و رسانه چقدر می‌تونن جای پیام‌های مستقیم رو در فرهنگ سازی بگیرن؟
ابزار هنری یکی از بهترین شیوه‌های انتقال پیام به مخاطبه، ذاتاً مخاطب هنر رو دوست داره و یا تلاش می‌کنه اون رو یاد بگیره، یا حداقل در شنیدن و پخش اون مشارکت می‌کنه. اگر از متن و شیوه‌های خوب برای تولید محتوا و از بهترین روش هنری برای انتقال اون استفاده کنیم، می‌تونیم مخاطبان بیشتری رو نسبت به ابزارهای دیگه جذب کنیم.
در مسیر کاری‌تون، کدوم تجربه یا اتفاق بیشتر از همه نگاهتون رو به کار فرهنگی تغییر داده؟
تجربه‌های مختلفی در این مسیر داشتم؛ از عضویت و اجرا در گروه سرود و گروه تئاتر گرفته تا مربی‌گری گروه سرود و اجرا، ساخت اتاق مادر و کودک در متروی تهران و همچنین شبکه‌سازی مدیران روابط عمومی در استان تهران هم از تجربه‌هایی بودن که در مسیر کاری من اثرگذار بودن.
اگر بخواین خودتون رو به‌عنوان یک مدیر فرهنگی نقد کنین، فکر می‌کنین در چه بخشی هنوز جای پیشرفت دارین؟
شبکه سازی، پرورش مدیر بعد از خودم به‌عنوان جانشین و همچنین صبر و حوصله برای تأثیرگذاری کار فرهنگی، از بخش‌هایی هستن که هنوز جای پیشرفت دارن؛ اما متأسفانه عمر مدیریت‌ها کوتاهه و با سمت‌های دولتی زودگذر، همیشه نمی‌شه به نتیجه مطلوب رسید.
از سختی‌های مسیر کاری‌تون بگین؛ کدوم بخش این مسیر برای خودتون سخت‌تر از چیزی بود که در ابتدا تصور می‌کردین؟
ارتباط میدانی با مخاطب و ارتباط با کار فرهنگی، سخت‌ترین بخش های کار فرهنگی هستن. برای همین، دقت و برنامه ریزی دقیق و به روز اهمیت زیادی دارن.
اگر به نوجوانی خودتون برگردین، چه چیزی رو به خودتون می‌گفتین که اون زمان کسی بهتون نگفت؟
یادگیری کارها و فعالیت‌های کاربردی در زندگی، پیدا کردن دوستان تأثیرگذار در زندگی و این‌که بهترین و وفادارترین دوست، خانواده هست.
و در پایان، اگر حرف یا سخن ناگفته‌ای با نوجوان‌های ما دارین، بفرمایین؟
دعای پدر و مادر، بیمه کننده راه سخت زندگی هست؛ و درکنارش بدونید که هر چقدر بیشتر در نوجوانی علم و فعالیت‌های کاربردی یاد بگیریم و تلاش کنیم، در سن بالاتر راحت‌تر زندگی می‌کنیم و تجربه‌هامون نقشه راهمون می‌شن.
از زندگی لذت ببرین، شاد و بانشاط باشین و حتی در سختی‌ها سعی کنین حال خوبتون رو حفظ کنین؛ چون این روحیه، سرمایه ارزشمندی برای آینده‌ست.
اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوانها – معصومه درگاهی
