تاریخ انتشار : 1397/1/7 20:25
نظر من در مورد دوستان چارلی چاپلین،بخشندگی در مورد چیزی است که یک فرد خودش نیاز دارد،اما روح و دل بزرگش باعث می شود که بتواند آن را به فردی نیازمندتر ببخشد. داستان مشابهی دیگر: اکبر عبدی میگفت : یک روز سر سریال با "حسین پناهی" بودیم ، هوا هم خیلی سرد بود ، از ماشین پیاده شد ... بدون کاپشن ! گفتم : حسین ! این جوری اومدی از خونه بیرون ؟ نگفتی سرما می‌خوری ؟! کاپشن خوشگلت کو ؟ گفت : کاپشن قشنگی بود ، نه ؟ گفتم : آره ! گفت : من هم خیلی دوستش داشتم !!! ولی سر راه یکی را دیدم که هم دوستش داشت و هم احتیاجش داشت ...!!! ولی من فقط دوستش داشتم ...!!! روحش شاد ... هوایمان سرد شده است ! به راستی !؟ ما چقدر می بخشیم ؟ و از چه دوست داشتنی هایی میگذریم ؟؟؟!
به اشتراک بگذارید :

نظر خود را بنویسید Click here to cancel the reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

حرفهایی که کهنه نمی شوند
مشاهده آرشیو
کاربران فعال سایت
loader....