پرسش

من دختر 14ساله ایم که یکی از دبیرانم رو که خانم هستن خیلی دوست دارم. ناراحت نمیشم اگه بقیه دوستش داشته باشن یا منو دوست نداشته باشه. مشکل من اینجاست که توی خونه خیلی به ایشون فکر میکنم حتی موقع نماز، شاید شده قبل خواب انقدر فکر کردم که شب خوابشون رو هم دیدم. انگار فکر کردن به ایشون بهم آرامش خاصی رو میده. بعضی وقت ها سرکلاس انقدر خیره نگاهشون می کنم که به سمت من برمی گردند و به حالت این که کاری داشتی سرشون رو تکون میدن. نمی دونم احساسم درسته یا نه؟ نمی خوام این احساس از بین بره ولی میخوام از فکر کردن بهشون خلاص شم. الان تابستون میشه و من 3 ماه نمیتونم ببینمشون. خیلی نگرانم که حالم بدتر از این بشه لطفا کمک کنید ممنون.

پاسخ خانم دکتر سلیقه دار، مشاور و روانشناس سایت

دوست خوبم

قبل از هر چیز لازم است بگویم اینکه اگر دیگران ایشان را دوست داشته باشند ناراحت نمیشوی نشان دهنده این است که منطق بیشتری بر این رابطه در وجود تو حاکم است و توانایی بالایی برای کنترل احساساتت داری. زیرا برخی نمی توانند نگاه علاقه انحصاری خود را از فردی که دوستش دارند بردارند و این موضوع اولین مانع برای رشد توانایی کنترل احساس برای آنها است.

با این حساب بهترین کار این است که روی همین اراده و نوع نگاه منطقی خودت بیشتر حساب باز کنی. اولا به خودت حق بده که گاهی فکر کردن در مورد ایشان که به تو آرامش می دهد بد هم نیست و این یک اتفاق طبیعی است اما حالا اگر از توان کنترل تو خارج شود غیرطبیعی است. یعنی باید این فکر کردن ها طوری باشد که هر زمان اراده کردی بتوانی از آن رها شوی و به کار دیگری بپردازی. این حتما شدنی و ممکن است فقط باید باور کنی که تو از عهده انجام آن بر می آیی و می توانی ذهنت را کنترل کنی.

قدم بعدی هم این است که برای تابستان و اوقاتی که از ایشان دور هستی و صرف فکر کردن به آن می توان برایت رنج آور و یا آسیب رسان باشد بهتر است برنامه مشخصی داشته باشی و کارهایی را که برایت جالب است و یا منتظر بودی تا با پایان یافتن سال تحصیلی آن ها را دنبال کنی را در برنامه ات بگذاری و انجام دهی. فراموش نکن که وقت خالی و بدون برنامه بودن می تواند در پراکنده شدن فکر تاثیر نامطلوبی بگذارد.

موفق باشی

کاربران عزیز

شما می توانید سؤال خود را از طریق راه های زیر ارسال نمایید:

1- ارسال پرسش از طریق دیدگاه (کادر پایین صفحه)

2- ارسال پرسش به آدرس ایمیل info@nojavanha.com

3- ارسال پرسش به آیدی تلگرام @site_nojavanha

امتیاز این مطلب:
به اشتراک بگذارید :
  1. کاربر عزیز ؛حنا؛ خانم دکتر سلیقه دار، مشاور و روانشناس سایت اینگونه به پرسش شما پاسخ داده اند: دوست خوبم بهترین راه برای غلبه بر این شرایط این است که به ابراز احساست اقدام کنی. ببین با چه کسانی بیشتر از همه راحت تر هستی مانند مادر. حالا بدون اینکه قبلش کلی فکر کنی یا برنامه ریزی کنی بهشون بگو که دوستشون داری. میتوانی برای شروع این کار را به صورت کتبی انجام دهی. در مجموع اقدام برای بیان احساس و شروع این کار موثرترین راه حل هست و خیلی زود میبینی این کار دیگر برایت سخت نیست. موفق باشید نشریه اینترنتی نوجوان ها

  2. من خیلی خجالتی هستم حتی به نزدیک ترین کسی هم نمیگم دوست دارم یا بهتر بگم ابراز احساسات بلد نیستم. کمک کنید از بچگی همینطوری بودم.

  3. کاربر عزیز ؛حنا؛ خانم دکتر سلیقه دار، مشاور و روانشناس سایت اینگونه به پرسش شما پاسخ داده اند: دوست خوبم متوجه سوال خاصی نشدم اینکه این علاقمندی ها را داری اتفاق بدی نیست معلمی را دوست داری و ... اما اگر برای اینکه بخواهی حست را با در آغوش گرفتن به او بگویی و از این کار خجالت میکشی لازمه به دو نکته توجه کنی یکی اینکه همیشه خوب است ور علاقمندی هایمان حدود را رعایت کنیم اگر این کار ،بغل کردن او یعنی نادیده گرفتن حدود است پس کلا بی خیال انجام این کار بشو و بگذار رابطه علاقه تو سرجایش بماند. نکته دوم اینکه راههای زیادی برای بیان دوست داشتن وجود دارد که از ساده ترین آنها بیان شفاهی یا کتبی محبت است. وقتی معلمت را دوست داری باید بتوانی به سادگی احساست را با او در میان بگذاری و گفتن یا نوشتن آن بهتر است. موفق باشی نشریه اینترنتی نوجوان ها

  4. میشه جوابمو زودتر بدین چیکار میکنین شما شاید من دارم اینور میمرم .

نظر خود را بنویسید Click here to cancel the reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

حرفهایی که کهنه نمی شوند
مشاهده آرشیو
کاربران فعال سایت
loader....