تاریخ انتشار : 1398/2/12 8:02

اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها

یاسمن رضائیان

روز معلم. سایت نوجوان ها (1)یک هفته ده روزی خودمان را درگیرش می کردیم. خریدن بهترین هدیه دنیا با پول توجیبی مختصر خودمان، از زیباترین دغدغه های روزهای اردیبهشت بود. یا بعد از مدرسه با صمیمی ترین دوست به تماشای ویترین مغاز ها می ایستادیم و یا قرار می گذاشتیم عصر، بعد از انجام تکالیف، به مغازه گردی برویم و در نهایت بعد از چند روز رفت و آمدهای بسیار، با شک و تردید از اینکه هدیه مان خوب است یا نه، چیزی را به چشمم مان آمده بود می خریدیم. بعد نوبت به انتخاب کاغذ کادو بود، بعد اینکه چطور پیچیده شود. هدیه هزار بار در دست هایمان بالا و پایین می شد تا به بهترین شکل پیچیده شود. و تازه بعد از این همه ماجرا، اصل داستان شروع می شد. یک کارت پستال قشنگ که آن هم با هزار سختگیری انتخاب شده بود. حالا باید چه می نوشتیم؟ می خواستیم حرف های یک سال دلمان را روی یک کارت کوچک بنویسیم؛ مختصر و مفید اما کامل.
حالا با خودم فکر می کنم آن هدیه خریدن برای روز معلم مثل هدیه خریدن های دیگر نبوده. ما از اینکه چند روزی را درگیر شویم تا برای فردی که دوستش داریم کاری انجام بدهیم خوشحال بودیم. این درگیری یک جور حس آرامش همراه با شوق به ما می داد. روز معلم بیشتر از اینکه بخواهد برای معلم هایمان یک روز خاص باشد برای ما فرصتی ویژه بود تا به معلم مان نشان دهیم دوستش داریم. اما هیچ وقت نمی دانستیم آیا معلم مان از اینکه از ما هدیه می گیرد واقعا خوشحال است؟ آیا از هدیه ای که ما برایش گرفته بودیم خوشش آمده؟...
از روزهای مدرسه سال ها گذشت و این سؤال همچنان باقی ماند. حالا ما در محیط کارمان همکاری داریم که معلم دبیرستان هم هست. وقتی با او در مورد روز معلم و هدیه هایی که داده می شود صحبت می کردیم گفت: همه هدیه هایی که برای معلم ها آورده می شود خوب است و معلم ها همه آنها را دوست دارند. اما من خودم به خنده به بچه ها گفته ام فقط کارهای دستی خودتان را به عنوان هدیه روز معلم قبول می کنم. هدیه ای که خودشان برای درست کردنش وقت گذاشته اند برایم ارزشمندتر است.
با خودم فکر کردم: چه ایده خوبی. کارِ دست. مثلا یک کارت پستال که می شود همه حرف های یک سال را داخلش زد و به خانم یا آقای معلم گفت که چقدر دوستش داریم و از او به خاطر همه چیز متشکریم. کاردستی هم می تواند مثل هدیه خریدن یک برنامه چند روزه باشد. می شود به طرح آن فکر کرد، چند نمونه را روی کاغذ امتحان کرد، برای تزئئینش تکه چسبانی کرد و بعد حسابی به متنی که قرار است نوشته شود فکر کرد. حتی یک کاردستی شاید بیشتر بتواند محبت ما را نسبت به معلم نشان بدهد. چون همه چیزش از خودمان است. ایده اش، طراحی اش، رنگ هایش... رنگ هایش... مثلا یک کارت پستال سبز و خورشیدی که به معلم مان نشان می دهد مثل آفتاب، گرم و صمیمی و مثل بهار، سبز و همیشگی، دوستش داریم.

به اشتراک بگذارید :
  1. زیبا و دوست داشتنی بود !!!

نظر خود را بنویسید Click here to cancel the reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

حرفهایی که کهنه نمی شوند
مشاهده آرشیو
کاربران فعال سایت
loader....