پرسش

من جوانی هستم متولد 77 ولی احساس میکنم اصلا استقلال و آزادی ندارم. توی خانوادم با من مثل بچه ها رفتار میشه. یکی از کار هایی که خیلی بدم میاد ولی خیلی اجراش میکنند اینه که من نمیتونم زیاد برم بیرون و احساس محدودیت میکنم. وقتی میخام برم بیرون باید به همه جواب پس بدم که: کجا میرم؟ کی میام؟ با کی میرم؟ با چی میرم؟ چی میخورم؟ خیلی خسته شدم و احساس محدودیت میکنم. دوست ندارم از این همه سوال. دلم میخواد یکم بهم آزادی بدند یعنی آخه من پسر هستم آخه دختر که نیستم که. به نظر شما راهکار چیست؟

پاسخ خانم دکتر سلیقه دار، مشاور و روانشناس سایت

دوست خوبم

در اینکه شرایط سنی تو برای داشتن استقلال بیشتر مناسب است شکی نیست اما همیشه نظارت و مراقبت خانواده به این معنی نیست که تو را بچه فرض می کنند و ...

یعنی در اولین قدم بهتر است این اندیشه را در ذهن خودت اصلاح کنی و احساس منفی در این باره نداشته باشی اما برای تغییر به زمان احتیاج داری و اقدام برای تغییر. برای این منظور سعی کن برنامه های بیرون رفتن و انجام کارهای خودت را به اجرا بگذاری اما هر بار به خانواده دلگرمی و اطمینان بده و خودت حتی پیش از سوال آن ها بهشون بگو که کجا میری و کی بر میگردی. به مرور این کار باعث میشه اطرافیانت به استقلالت در انجام کارهات عادت کنند و با آرامش و به راحتی بپذیرند که تو از عهده انجام خیلی کارها بر میایی.

این دوره ممکن است طولانی به نظر برسد اما اگر بدون احساس منفی و بدون تنش باشد خیلی هم طولانی نیست و به مرور حس استقلال و بزرگ و توانا بودنت برای خودت و اطرافیانت نهادینه میشود.

موفق باشی


امتیاز این مطلب:
به اشتراک بگذارید :
مطالب مرتبط

نظر خود را بنویسید Click here to cancel the reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

عکس روز
غروب تهران، دانشگاه علوم تحقیقات تهران / ارسالی از موثقی

غروب تهران، دانشگاه علوم تحقیقات تهران / ارسالی از موثقی

فرستنده :nojavanha.com

ارسال عکس برای ما آرشیو عکس روز
حرفهایی که کهنه نمی شوند
مشاهده آرشیو
کاربران فعال سایت
loader....