دوستان خوب و گلم سلام

براتون یه مسابقه جدید داریم. مسابقه مون درباره بعضی اخلاق های زشت و زیباست. به ما بگید اخلاق های زشت رو چطور اصلاح کنیم و اخلاقیات خوب رو چطور گسترش بدیم؟ به بهترین ایده های شما جایزه میدیم.

عنوان انتخابی دهم ما با توجه به اینکه در ایام ایثار و شهادت قرار داریم "ایثار و بخشش" هست. برای شرکت در مسابقه لازمه که ایثار و بخشش رو تعریف کنید و به پیامدهای آن اشاره کنید و بگید که چرا باید ایثار و بخشش داشته باشیم.

راه های ارسال پاسخ به مسابقه

1- ارسال پاسخ از طریق دیدگاه (کادر پایین صفحه)

2- ارسال پاسخ به آدرس ایمیل info@nojavanha.com

3- ارسال پاسخ به شماره تلگرام 09303444824

به علت تعداد اندک شرکت کننده، این مسابقه تنها یک برنده دارد.

برنده این مسابقه خانم مهسا مقدم هستند که یک کیف پول به ایشان تقدیم خواهد شد.

از ارسال مطالب موجود در سایت های دیگر خودداری کنید.

نظر ارسالی کاربر addthis:

به طور کلی، ایثار و بخشش تصمیم برای رها کردن از خود و من بودن است.

ایثار و بخشش از عادی ترین کارهای زندگی شروع می شود و زمانی که افراد در جامعه نگرش مثبت داشته باشند وامید خیر از دیگران در افراد تقویت شود، افراد همواره احساس آرامش می کنند.

نظر ارسالی کاربر اسفندیار بهرام:

ایثار یعنی نثار، نثار هر چیز اعم از مادی و معنوی به دو شرط:

1. در عین نیاز؛ در تعریف واژه ایثار در قرآن کریم آمده است :« ویوثرون علی انفسهم و او کانوا بهم خصاصه» ایثار می کنند بر نفس هایشان و لو به آن نیاز داشته باشند.

2. شرط دوم نیت عمل است. انگیزه عمل فقط و فقط باید عشق و محبت به خداوند باشد و هیچ انگیزه غیر جذابی در آن نباشد. در سوره مبارکه دهر آمده است:«ویطعمون الطعام علی حبه مسکینا و یتیما و اسیرا، انما نطعمکم لوجه ا... لانردیدمنکم جزائا و لاشکورا». به نیازمندان طعام می دهند صرفاً به خاطر خدا و رضای او و بدون توقع و درخواست هیچ پاداش یا چشم داشتی از کسی.

لذا به نظر می رسد روح انسان باید از قدرت و عظمت بالایی برخوردار باشد تا بتواند در عین احتیاج به چیزی و داشتن عشق و محبت نسبت به آن چیز،آن را به دیگری ببخشد و هر چقدر این نیاز بیشتر وآن عشق بزرگتر باشد، ایثار متعالی تر می شود تا آنکه خداوند شرط رسیدن به نیکویی را انفاق دوست داشتنی ها بیان می کند:«لن تنالو البر حتی مما تحبون» هرگز به نیکی واقعی رسید مگر اینکه آنجه را دوست دارید ببخشید.گاهی ایثارگر ممکن است قمقمه آبش را در عین تشنگی و یا گرسنگی ببخشد.اندازه یا قیمت بخشیده شده نمی تواند ارزش ایثار را معین کند زیرا«الاعمال بالنیات». ارزش عمل به نیت آن است. هابیل پروارترین گوسفندش را به قربانگاه می فرستد، خلیل الله عزیزترین و یگانه ترین ثمره حیاتش اسماعیلش را، پیامبر خاتم (ص) در آن شب روشن افروز، در آن لیله المبیت، علی (ع) را به منزله جان و نفس اوست، در بستر می خواباند تا مایه فخر و مباهات خداوند بر ملایکه ا... گردد و در جریان مباهله جانش را، علی(ع) را، فاطمه(س) و سید جوانان اهل بهشت«حسنین) را نثار می کند.

ایثار یعنی بذل کردن، دیگری را بر خود برتری دادن و سواد او را بر سواد خود مقدم داشتن، قوت لازم و مایحتاج خود را به دیگری بخشیدن و خود را برای آسایش دیگران به رنج افکندندر لغت نامه دهخدا آمده است: ایثار به معنی برگزیدن،عطا کردن،غرض دیگران را بر غرض خویش مقدم داشتن، دیگری را در رساندن به منفعت و دفع ضرر بر خود مقدم داشتن و آن نهایت برادری است.ایثار بر از خود گذشتگی انسان های یک جامعه دلالت می کند و هم ژرفای دینی دارد و هم عطر اجتماعی و هم فرهی انسانی و در اصطلاح دانش و اخلاق دومین شکل فضیلت«سخا» می باشد. مراد از سخا آن است که انسان از آنچه خود بدان نیاز دارد جوانمردانه بگذرد و آن را به دیگری که بدان نیازمند است ببخشد و این گذشتن و بخشیدن که همانا دیگری را بر خود برگزیده است ملکه نفس آدمی گردد.

ایثار نمود و نماد دیگر خواهی آدمیان است و روح همنوع دوستی آنها را به معرض نمایش می گذارد و گاه تا جایی پیش می رود که فردی یا حتی جمع کثیری جان خویش را در راه دیگری و دیگران از دست می دهند تا کمال و تمام ایثار و از خودگذشتگی را به جای آورند و این افراد در نگاه ملت ها و مردمان هر جامعه ای به سمبل فراموش ناشدنی تبدیل می گردند.ابعاد ایثار

ایثار می تواند گونه های مختلفی داشته باشد.گاه با فدا کردن جان صورت می گیرد گاه با دادن مال، زمانی هم با هزینه کردن اعتبار و آبرو و البته برخی توقات هم می تواند ترکیبی هم از اینها باشد که فرد به طور ارادی و به خاطر یک هدف و آرمان مقدس و والا ، تصمیم بگیرد از علایق و داشته های خویش اغماض نموده و دغدغه ها و دلنگرانی ها و منافع« غیر» را بر خود مرح بداند و در راه بر طرف ساختن مشکلات فرارئی دیگری گام بردارد. ایثار به مال و یا ایثار به جان را دانستیم. در قرآن کریم از جمع هر دو سخن گفته است که البته جمع هر دو نور علی نور است. عاشق آن است که چون سودا کند یک جا کند.« الذین آمنو وهاجروا و جاهدوا فی سبیا الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله»

کارکردهای ایثار

1-فرض کنید که شخصی با زهد و ایثار، حب دنیا را مهار کند، نتیجه چه خواهد شد؟ از آنجا که: «حب الدنیا راس کل خطیئه »، ریشه های لغزش های اخلاقی را قطع کرده است.

2-آن را که ایثار می کند قطعاً است، قناعت نیز به نوبه خود عزت نفس می آورد. امام صادق (ع ) در اصول کافی می فرماید:« خداوندا همه امور مومن را به خودش واگذار کرده است، ولی به او اجازه نداده است که خودش را خوار و ذلیل گرداند

3-آن که اهل ایثار است قطعاً اهل حرص نیست. حرص، نیاز کاذب است. عمده معصیت ها ناشی از حرص و نیاز کاذب است تا نیازهای واقعی؛ باایثار زمینه های حرص از میان برود.

4-ایثار محبت می آفریند و محبت و همدلی مایه وحدت و وفاق است

5-ایثار متوقف بر از بین بردن روحیه مال و ترس جان است.

6-ایثار، کوثر و خیر کثیر است و زمینه های تکاثر و تمرکز ثروت و سرمایه داری غیر مولد را کاهش می دهد و از فقر می کاهد.

7-لازمه ایثار تقویت روحیه صبر و پایداری و مقاومت است.

خلاصه و عصاره اوامر در عدل و احسان است.«ان الله یامرکم بالعدل و الاحسان و ایتاء ذی القربی». از یکسو، ایثار بالاترین مراتب احسان است و از سوی دیگر ایثار بهترین زمینه های روحی، عاطفی و همدردی و همدلی را برای اقامه عدل و مقابله با ظلم فراهم می نماید .

امتیاز این مطلب:
به اشتراک بگذارید :
  1. ممنون و سپاسگزارم كه مرا لايق هديه دانستيد هدف از شركت در مسابقات را دليلي براي بيشتر مطالعه كردن مي دانم كه گاه با مطالبي برخورد مي كنيم كه تازگي و اموزش دارد خسته نباشيد

  2. سلام واقعا چه کسی میتونه بگه بخشش چیه و ایثارچیه؟ایثار یعنی ازخود گذشتگی و بخشش یعنی بخشیدن و واقعا بخشیدن نوعی ایثاره.جبهه و حتی مدافعان حرم منو یاد ایثار میندازه و واقعا از جان گذشتن برای یک فرد دیگر یک نوع ایثار و بخشش بزرگه...میدونید چطور میشه یه اخلاق بد رو خوب کرد؟با تکرار محبت .بله تکرار محبت محبت میاره.تو خوبی کن و این خوبی رو یاد بده اینطور دیگه زشتی نمی مونه که بخوای عوضش کنی.پس شد تکرار محبت محبت میاره.

  3. برای نصیحت اخلاق بد دیگران عمال خود را اصلاح کنیم به گفته های خود عمل کنیم تنها شعارندهیم در انجام کارهای خوب تداوم عمل داشته باشیم برای اخلاق نیکو باید از پیشوایان امامان الگو بگیریم و گفته های پیشوایان را در زندگیمان پیاده کنیم

  4. بنام خدا سلام و درود بر همه به طور کلی، ايثار و بخشش تصمیم برای رها کردن از خود و من بودن است. ایثار و بخشش از عادی ترین کارهای زندگی شروع می شود و زمانی که افراد در جامعه نگرش مثبت داشته باشند وامید خیر از دیگران در افراد تقویت شود، افراد همواره احساس آرامش و امنیت خواهند داشت. ایثار بخشش از وظایف ما شروع می شود و اگر هرکس وظیفه خود را به بهترین شکل انجام دهد، مثل یک کارمند، کارگر، سیاستمدار، پزشک، معلم و دیگر اقشار جامعه، جدای از وظیفه شناسی در حال ایثارگری است به شرطی که همه افراد در هر جایگاهی که هستند، دیگران را مقدم بر خود بدانند. سبک زندگی ما ایرانیان نیز از ایثار،بخشش و فداکاری مفاهیمی با ارزش مصادیق ایثار در جامعه ما بسیار است؛ به طوری که گروه های خیرین که در جامعه ما کم هم نیستند به نوعی ایثار می کنند، افرادی که می بخشند و از حق دیه و یا قصاص می گذرند، مادری که فرزند معلول و ناتوان دارد و برای رشد و پرورش آن تلاش می کند، زوجی که به دلیل فقر یا ورشکستگی زندگی مشترک خود را رها نکرده و طلاق نگرفتند، در حال ایثار هستند. پرستاران و خدمتگزاران به مردم، آتش نشانان، خبرنگارانی که در سخت ترین شرایط شغلی در حال انجام وظیفه هستند، معلمان و فرهنگیانی که با حق الزحمه ناچیز در تعلیم و تربیت نسل آینده ایثار می کنند، مادر بارداری که باوجود مشکلات جسمی، بارداری برای او مضر است اما با ایثار و فداکاری توام با مهر سختی های مادرانه را با دل و جان می پذیرد و بعد از به دنیا آمدن فرزند هم به تعبیر برخی با چنگ و دندان فرزندش را بزرگ می کند.ایثار در دو واژه از خودگذشتگی و مقدم داشتن دیگران بر خود، به خوبی تعریف می شودجامعه سالم جامعه ای است که مردم در فضاهای اجتماعی به نفع اجتماع، رفتارهای جمع گرایانه داشته باشند و دیگران را بر خود مقدم بدارند. ايثار و بخشش تعهد به فرایند تغییر است. برای شروع باید: ارزش ايثار و بخشش را درک کرده و متوجه اهمیت آن در زندگیتان شوید. به واقعیت‌های آن اتفاق فکر کنید، اینکه چطور واکنش داده‌اید و اینکه همه اینها چه تاثیری بر زندگی و سلامتتان گذاشته است. وقتی آماده بودید، خودتان انتخاب کنید که فردی که موجب آزارتان شده است را ببخشید. نقش خودتان بعنوان یک قربانی را فراموش کنید و نفوذی که آن فرد با عمل اشتباه خود بر زندگیتان داشته است را از بین ببرید. ایثار عمومي و اجتماعي به دلیل اینکه در محیط اجتماعی اتفاق می افتد، افرادی که در مواجهه و مجاورت با رفتارهای ایثارگرایانه و فداکارانه قرار می گیرند نیز میل به تقلید و بازتولید این رفتار پسندیده اجتماعی پیدا می کنند و باعث شکل گیری یک جریان اجتماعی در جامعه می شوند.ایثار از کودکی برای نسل های آینده باید در فرایند جامعه پذیری و تربیت آموزش داده شود و ضروری است تا مهربانی و مهرورزی را به افراد آموزش دهیم.ایثار به عنوان یک هنجار اجتماعی وعمل نیکوکارانه برای سلامت اجتماعی باید تبلیغ و ترویج شود و ضروری است تا ایثارگران اجتماعی در پیشگاه آحاد مردم معرفی شوند؛ چرا که در این صورت تقلید اجتماعی و الگوسازی به خوبی شکل می گیرد. باید ایثار بخشش راعنوان کرد و در بیان ایثار و فداکاری های اجتماعی، ساحت ریا معنایی ندارد؛ به عنوان نمونه کسی که اهدای عضو انجام می دهد لازم است تا به مردم معرفی شود و یا شخصی که پولی را پیدا می کند و به صاحب آن باز می گرداند باید مورد تقدیر و تشویق اجتماع واقع شود تا رسم امانت داری، صداقت و ایثارگری او برای دیگران نیز به نمایش گذاشته شود و موجبات ترویج و تکثیر این رفتارها فراهم آید.در صورتی که فرهنگ سازی در عرصه ایثار و فداکاری های اجتماعی به خوبی اتفاق بیفتد، امید به زندگی افزایش می یابد، محبت و امید به خیر از دیگران گسترش پیدا می کند و سلامت اجتماعی تضمین می شود. ما در جامعه ایثارگری و فداکاری کم نداریم به شرطی که رسانه ها در انژاس واقعیات اجتماعی مثبت گرایانه نیز اهتمام لازم را داشته باشند؛ چراکه ایثار آموختنی است و چرخه ایثار و فداکاری های اجتماعی دائما بازتولید می شود.زمانی ایثار در جبهه و جنگ به وضوح اتفاق می افتاد و مصادیق آشکار داشت اما امروز از خانواده تا نظام آموزشی، نظام های امنیتی و پلیس، نظام خدمت رسانی عمومی و شهرداری ها و همه و همه باید در ساحت جهاد جامعه اسلامی، ایثار را زندگی کنند.به نظر می رسد که برای ترویج و تقویت چرخه ایثارگری های اجتماعی و شناساندن مصادیق این فضیلت فردی و اجتماعی، نیاز به فعالیت گسترده رسانه ها است و رسانه ها به عنوان هادیان اجتماعی در تنویر افکار عمومی و اقناع اجتماعی نقشی انکارناپذیر دارند. « ایثار » که به معنای از خود گذشتگی و ترجیح و برتری است، در اخلاق اسلامی به معنای گذشت از خود به نفع دیگران است و اینکه درباره چیزهایی را که خود به آن نیازمندیم، دیگران را بر خود ترجیح دهیم. اگر بخشی از مال خود را به دیگران بدهیم و برای خود هم نگه داریم، انفاق کرده ایم، ولی « ایثار » این است که مال خود را تماما به دیگری ببخشیم، در حالی که خود به آن نیاز داریم . قرآن در این باره می‌فرماید:«. . . و یوثرون علی انفسهم و لوکان بهم خصاصه و من یوق شح نفسه فاولئک هم المفلحون» (بخشی از آیه 9 سوره حشر) (هر چند خودشان احتیاجی مبرم داشته باشند، آنها را بر خود مقدم می‌دارند. و هر کس از خسٌت نفس خود مصون ماند، رستگار می‌گردد.) حضرت امام سجاد علیه السلام علاوه بر انفاق‌های گسترده و بی‌شمار، در زندگی خود ایثارهای فراوانی کرده است. امام صادق علیه السلام می فرماید: امام سجاد علیه السلام در بسیاری از روزهایی که روزه می‌گرفت، امر می‌کرد گوسفندی قربانی کنند. سپس گوشت آن را خرد کنند، بپزند، و هنگامی که شب فرا می رسید، پیش از اینکه افطار کند، خود تقسیم غذا میان مستمندان را به عهده می گرفت. وقتی همه غذا تمام می‌شد، می‌فرمود برایش مقداری نان و خرما بیاورند و فقط با همان افطار می‌کرد. بخشش تصمیم برای رها کردن خشم و افکار انتقام‌جویی است و باعث روابط سالم تر، کاهش استرس و اضطراب و افسردگی و سلامت روانی و معنوی می شود.وقتی کسی که دوستش دارید اذیتتان می‌کند، می‌توانید خشم، عصبانیت و حس انتقام‌جویی از او را در دلتان نگه دارید — یا اینکه او را ببخشید و از آن ماجرا بگذرید. تقریبا همه آدمها با رفتار یا حرف کسی ناراحت شده‌اند. شاید مادرتان از سبک بچه‌داری شما ایراد گرفته باشد، همکارتان در یک پروژه از شما سوءاستفاده کرده و یا همسرتان به شما خیانت کرده باشد. این زخم‌ها ممکن است احساسات عصبانیت، تلخی و یا حتی کینه و انتقام را همیشه در قلب شما نگه دارد اما اگر بخشش را تمرین نکنید، ممکن است کسی که بیشتر آسیب می‌بیند خودتان باشید.با تمرین بخشش، می‌توانید آرامش، امید، قدرشناسی و لذت را نیز تجربه کنید. بخشش به شما در مسیر سلامت جسمی، احساسی و معنوی کمک شایانی می‌کند.moghadam373

نظر خود را بنویسید Click here to cancel the reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

حرفهایی که کهنه نمی شوند
مشاهده آرشیو
کاربران فعال سایت
loader....