,

مینیمالیسم

مینیمالیسم یا ساده گرایی مکتبی هنری است بر پایه سادگی عناصر تصویر. در این مکتب خبری از پیچیدگی های فلسفی نیست. مینیمالیسم پس از جنگ جهانی دوم در هنر غرب به وجود آمد و از سوی هنرمندان آمریکایی در اواخر ۱۹۶۰ و اوایل ۱۹۷۰ گسترش پیدا کرد.

هنرمندان مینیمال اعتقاد داشتند که با حذف عناصر اضافه در ترکیب بندی و استفاده از عناصر ساده و خلاصه شده می توان به اشکال هندسی رسید که منجر به بیان رنگ و فرم خالص می شود.

عکاسی مینیمالیستی

در عکاسی مینیمالیستی بیش از هر چیز باید به ترکیب بندی توجه کنیم. در ترکیب بندی عکس های مینیمال سوژه تمام فضا را پر نمی کند و اغلب، فضایی را خالی و آزاد باقی می گذارد. عناصر تصویر در این سبک موقعیت های حساب شده ای نسبت به هم دارند، یعنی عناصر به صورت اتفاقی در جایی از تصویر قرار نمی گیرد و این نشانه ای از اهمیت ترکیب بندی در این سبک از عکاسی است.

رنگ ها در این سبک محدود هستند و معمول نیست که با انبوهی از رنگ های مختلف توجه بیننده را از فرم اصلی پرت کنیم. در این سبک اغلب از کنتراست های بالا استفاده می شود، به این معنا که درجات خاکستری یا سایه روشن در این تصاویر بسیار کم است یا وجود ندارد، بنابراین عناصر تصویر یا کاملا روشن یا کاملا تیره هستند.

در این سبک خلاقیت عکاس حرف اول را می زند زیرا باید با کمترین امکانات تصویری عکسی جذاب ثبت کند. مهارت های او در اینجا می تواند بسیار به او کمک کند.

در ادامه عکس هایی با این سبک را مشاهده می کنیم.

عکاسی مینیمالیسم
عکاسی مینیمالیسم
عکاسی مینیمالیسم
عکاسی مینیمالیسم
عکاسی مینیمالیسم

اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها – یاسمین الهیاریان

برچسب ها:
بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید