,

سوال در خصوص عدل خدا

خدا عادل است!؟

از بچگی، به ما یاد دادند که اصول دین پنج تا است. یادمون میدادند که با انگشت هامون دونه دونه بشمریم. انگشت هامون رو باز میکردیم و دونه دونه میشمردیم: اول توحید، دوم عدل، سوم نبوت، چهارم امامت، پنجم معاد. 

شاید برای همه ما سوال شده که چرا عدل خدا اینقدر مهم است و اصلا چرا خداوند را عادل میدانیم. اگه عدالت به معنای مساوی بودن هست، آیا خداوند همه رو مساوی آفریده؟ آیا همه نزد خداوند یکسان هستند؟ آیا خداوندی که عادل است، دیگر ظلم نمی کند؟ و… . اگه اینطوره  پس چرا آدم ها با یکدیگر متفاوت هستند؟ چرا بعضی ها به لحاظ قیافه زیباتر هستند و بعضی ها به لحاظ استعداد برتر هستند و بعضی ها هم نه قیافه ای دارند و نه استعدادی!؟ چرا یکی در شاخ آفریقا و در قحطی به دنیا می آید و یکی در دل اروپا؟ آیا خداوند همه این ها را یک جور آفریده و یک جور قضاوت می کند؟ این موضوعاتی که ما هر روز در زندگی هامون می بینیم  با عدالت خداوند چگونه سازگار هست؟

پاسخ

برای پاسخ به این سوال هایی که به ذهنمان میرسد، باید اول معنای عدالت را بفهمیم. یعنی باید بدانیم که آیا واقعا معنی عدالت همان چیزی است که ما می فهمیم یا مفهوم متفاوت تری از ذهن ما دارد و ما شاید مفهوم عدالت را به خوبی و به طور کامل نمی دانیم.
در توضیح باید گفت، عدل معنی های مختلفی دارد. مثل تعادل و تناسب، تساوی و برابری، اعتدال یا رعایت حد وسط در امور، استوا و استقامت و…. اما شاید بتوانیم یکی از بهترین معانی عدالت را از امیرالمومنین در نهج البلاغه بخوانیم که در آنجا ایشان عدالت را این گونه تعریف کرده اند که ««العدل یضع الأمور مواضعها» عدالت یعنی اینکه هر چیزی در جایگاه متناسب خود قرار گیرد به گونه‎ای که سهم مناسب و شایسته خود را از هستی و کمالات آن دریافت کند و به حق و سهم دیگران تجاوز نکند.

مفهوم عدل خدا

یکی از معانی که می گوییم خداوند عادل است یعنی اینکه خداوند آفرینش هستی و خلقت انسان ها را به گونه ای نیکو آفریده و جهان را به بهترین صورت آفریده است و هر چیزی را در جایگاه خودش قرار داده است. خداوند سهم هر کسی را به بهترین وجه می دهد. همه انسان ها نزد او یکسان هستند اما در مقام قضاوت و داوری میان انسان ها، براساس آنچه که به آنها داده است، آنها را قضاوت می کند.

باید حواسمان باشد که عدالت را همیشه به معنی تساوی نگیریم تا به اشتباه بیفتیم. اگر خداوند همه موجودات را یک جور با یک استعداد و با یک شکل می آفرید، زشتی و زیبایی معنایی نداشت، همیاری و کمک معنی نداشت، زندگی انسانی معنایش در همین تفاوت های زیبایی است که در آفرینش وجود دارد و الا در صورت مساوی و شبیه بودن همه چیز با یکدیگر، هدف خلقت محقق نمی گردید. 

ادامه دارد…

اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها – محمدامین خوانساری

کاربران عزیز

شما می توانید سؤال خود را از طریق راه های زیر ارسال نمایید:

۱- ارسال پرسش از طریق دیدگاه (کادر پایین صفحه)

۲- ارسال پرسش به آدرس ایمیل info@nojavanha.com

۳- ارسال پرسش به آیدی تلگرام @site_nojavanha

 

برچسب ها:
بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید