,

اختصاصی نشریه اینترنتی نوجوان ها

سمانه کاملی:

همیشه در رابطه با اینکه چطور والدین با فرزندان ارتباط صحیح برقرار کنند صحبت شده اما این بار می خواهیم والدین را هدف قرار داده و با توضیح شرایط آن‌ها راهی به شما نشان دهیم که بتوانید بهترین ارتباط را با آن ها داشته باشید.

قبل از اینکه به بررسی تفاوت های رفتاری والدین بپردازیم بهتر است کمی در مورد علت عدم رضایت فرزندان از والدینشان بدانیم:

-عمده‌ترین علت عدم رضایت ما از والدین و احساس فاصله زیاد بین خودمان و آن‌ها، مقایسه‌ای است که به صورت ناخودآگاه و بعضاً آگاهانه انجام می‌دهیم.

مثلا ممکن است والدین خودمان را با رفتارهای مورد پسند والدین دوستانمان مقایسه کنیم که در این مقایسه معمولا والدینمان شکست خواهند خورد زیرا فقط یک رفتار از والدین دوستمان را که عمدتا رفتار خوبی است دیده ایم و مقایسه کرده‌ایم. یادمان باشد هیچ انسانی، چه در موقعیت فرزندی و چه والدی، کامل نیست. هنر آن است که انسان‌ها را آن‌گونه که هستند بپذیریم و دوست داشته باشیم.

-عموما فرزندان فکر می کنند پدر و مادر برای نسل دیگری هستند و آن‌ها را درک نمی کنند و همین باعث دلخوری و عدم ارتباط درست با آن ها می شود، بنابراین فرزندان با این فکر از والدین فاصله می گیرند و کمتر با آن‌ها صحبت می کنند.

-رفتار والدین ما تابعی از اطرافیان مانند همسر و فرزندانشان است و اثرگذارترین و مفید‌ترین تغییرات زمانی حاصل می‌شود که تغییر از نگاه ما و از رفتار ما آغاز شود. به عبارتی با تغییر در رفتار خودمان، می توانیم والدینمان را به بازخورد مطلوب واداریم.

یادمان نرود که هر کس به اندازه زحمت و محبتی که برایمان می‌کشد شایسته و سزاوار قدردانی، ستایش و احترام است و لذا پدر و مادر ستودنی‌ترین عناصر زندگی ما هستند که احترام در مقابل آن ها فضایی نامحدود دارد.

و اما تفاوت‌های رفتاری والدین

برای اینکه شناخت بهتری نسبت به فضای خانواده و رفتار والدین خود داشته باشیم بهتر است بدانیم والدین ما جزو کدام یک از دسته بندی های زیر هستند. براساس این شناخت می توان رفتار متناسب با آنان را انجام داد تا کمترین تنش و درگیری را در خانواده داشته باشیم.

۱-والدین مستبد (خودکامه)

الگوی تربیتی در این خانواده ها، بر مبنای سخت گیری های بی مورد، تنبیه بدنی، دستورات پی در پی و انتظارات بی جا، عدم احترام به فرزندان، عدم توجه به احساسات و عواطف و عدم اجازه‌ اظهار نظر به فرزندان در دستور کار قرار دارد.

فرزندانی که در این خانواده ها پرورش می یابند عموماً گرفتار ویژگی‌های زیر می شوند:

-احساس حقارت و کوچک بودن می کنند.
– شخصیت مستقل ندارند.
– از خودباوری و اعتماد بنفس تهی اند.
– به توانمندی های خود واقف نیستند.
– نسبت به دیگران افکار منفی دارند.
– بیشتر به دیگران متکی اند.
– قدرت تصمیم گیری ندارند.
– استعداد و خلاقیت کمتری از خود نشان می دهند.
– از انجام یک وظیفه به خوبی بر نمی آیند.
– و از همه مهمتر با والدین و اطرافیان خود دچار کشمکش و درگیری اند و با اصول و فرهنگ خانواده‌ خود به شدت تعارض دارند.

در مقابل این والدین باید با آرامش و اعتماد به نفس صحبت کنیم و بدانیم که نفس حرف زدن مهم نیست بلکه مهم آن‌ است که بتوانیم منظور خودمان را به درستی بفهمانیم. استفاده از واژگان درست و اعتماد به نفس برگه برنده ما در برخورد با این‌دسته از والدین است. در کمال آرامش موضوع و خواسته خود را باید مطرح کنیم و در صورت عصبانیت و بحث سکوت کرده و مجدداً در شرایطی مناسب‌تر موضوع را مطرح کنیم و خود را هرگز به صورت یک آدم بی‌خیال و بی‌توجه نشان ندهیم.

در مقاله بعدی ادامه‌ رفتارهای والدین را پی می گیریم.

برچسب ها:
بدون دیدگاه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

مجله آنلاین نوجوانها

https://www.nojavanha.com 2019

با ما در تماس باشید

هر موقع به ما ایمیل بزنید در سریع ترین زمان ممکن به شما پاسخ خواهیم داد

در حال ارسال

نام کاربری و رمز عبور خود را وارد کنید

یا    

رمز خود را فراموش کرده اید؟

ساخت یک حساب جدید