هیجان واقعی در جشن گوجه فرنگی اسپانیا
اگر دنبال یکی از عجیب ترین، شادترین و بامزه ترین جشن های دنیا هستی، جشن گوجه فرنگی اسپانیا بدون شک یکی از اولین گزینه هاست. این جشن واقعا شبیه هیچ جشن دیگری نیست و شاید به همین دلیل انقدر معروف شده. تصور کن صدها نفر در یک خیابان باریک کنار هم جمع می شوند و گوجه ها را به هوا پرتاب می کنند و همه با خنده و جیغ و هیجان توی یک موج بزرگ از رنگ قرمز غرق می شوند. حسش شبیه زمانی است که برای اولین بار در یک جشن بزرگ شرکت می کنی و هر لحظه اش پر از شگفتی و خنده است. این جشن از آن جذابیت های عجیب و غریبی دارد که آدم را یاد تعطیلات شاد و خفن می اندازد و دقیقا به همین دلیل نوجوان ها خیلی دوستش دارند.
چرا اسپانیا چنین جشنی دارد؟
خیلی ها فکر می کنند این جشن از قدیم بوده ولی اصل ماجرا خیلی ساده تر است. چند دهه پیش یک دعوای بامزه توی یک جشن محلی باعث شد مردم به شوخی شروع به پرت کردن گوجه کنند و خب مثل اینکه آنقدر خوش گذشته که هر سال تکرارش کردند تا وقتی که تبدیل شد به یکی از معروف ترین جشن های دنیا. مخصوصا برای کسی که عاشق سفر و تجربه های جدید است، شرکت در این جشن می تواند مثل شرکت در اولین جشن نوروز در خارج از کشور جذاب باشد چون آدم با یک فرهنگ عجیب و متفاوت آشنا می شود و کلی چیز تازه تجربه می کند.
حس و حال واقعی جشن گوجه فرنگی
وقتی وارد خیابان اصلی جشن می شوی انگار وارد دنیایی می شوی که با دنیای واقعی فرق دارد. همه لباس هایی پوشیده اند که قرار است قرمز شوند، همه خنده هایشان واقعی است و همه آمده اند که از صحنه های بامزه و شلوغ لذت ببرند. اصلا یکی از بهترین بخش های جشن این است که هیچ کس مهم نیست، همه آزاد هستند، همه شوخی می کنند و همه با هم رفیق می شوند. دقیقا همان حس های بامزه ای که سر جشن تیرگان هم آدم تجربه می کند که وسط شلوغی و آب بازی یکهو همه با هم دوست می شوند و انرژی مثبت بینشان رد و بدل می شود.
چطور برای شرکت در این جشن آماده می شوند؟
نوجوان ها معمولا عاشق این هستند که قبل از یک تجربه بامزه و جدید همه چیز را آماده کنند. برای جشن گوجه فرنگی هم دقیقا همین حالت وجود دارد. باید لباس هایی بپوشی که خراب شدنشان برایت مهم نباشد، یک عینک شنا داشته باشی، کفش مناسب بپوشی و قبل از شروع جشن کنار دوست هایت کلی عکس بگیری. این جشن مثل یک سفر کوچک است که قبل از شروعش کلی ذوق می کنی و وسطش از شدت خنده انرژی می گیری. حتی حسش شبیه همان وقتی است که برای اولین بار در جشن هالووین لباس مخصوص می پوشی و می خواهی وارد یک حال و هوای جدید بشوی.
چرا نوجوان ها این جشن را دوست دارند؟
نوجوان ها همیشه دنبال یک تجربه متفاوت هستند. جایی که بتوانند خودشان باشند، شلوغ کنند، بخندند و انرژی شان را بیرون بریزند. جشن گوجه فرنگی دقیقا همان جایی است که همه این حس های خوب کنار هم جمع شده. هیچ کسی به تو نمی گوید چرا این کار را می کنی یا چرا داری می خندی. همه انگار از یک جهان موازی آمده اند که در آن شاد بودن قانون اصلی است. هر گوجه ای که در این جشن پرت می شود انگار یک لحظه خنده آور و خاطره ساز خلق می کند که بعدا می شود یک داستان باحال برای تعریف کردن.
چطور یک روز معمولی تبدیل به یک روز شگفت انگیز می شود؟
جالب ترین بخش داستان این است که جشن گوجه فرنگی فقط یک ساعت طول می کشد اما همان یک ساعت شاید از کل روزها و هفته های عادی آدم جذاب تر باشد. چون آدم در این جشن یاد می گیرد که شاد بودن می تواند ساده باشد. لازم نیست همه چیز عالی باشد یا همه چیز طبق برنامه پیش برود. کافی است اجازه بدهی لحظه ها خودشان باحال باشند. درست مثل جشن های سنتی و مدرن که در فرهنگ های مختلف وجود دارند و هر کدام یک بهانه هستند برای اینکه آدم ها کنار هم شاد باشند و خاطره بسازند. گاهی یک جشن محلی کوچک می تواند قلب آدم را گرم کند.
چیزی فراتر از یک جشن معمولی
وقتی نوجوان ها درباره این جشن با هم حرف می زنند همه یک جمله مشترک دارند: حس می کند آزاد هستی. انگار تمام استرس ها، امتحان ها، تکلیف ها و حرف های روزمره کنار می روند و فقط یک ساعت برای نفس کشیدن، خندیدن و شاد بودن واقعی وقت می ماند. حتی برای کسانی که دنبال شناخت فرهنگ های مختلف هستند این جشن یک نمونه خیلی خوب است که نشان می دهد چطور یک اتفاق ساده می تواند تبدیل به یک سنت جهانی شود.
20 هزار نفر در شهر بولون، در نزدیکی والنسیا، در جشن گوجه فرنگی شرکت کردند. هزینه شرکت در این جشن قرمز برای هر نفر 11 دلار بوده است. در این روز 130,000 گوجه رسیده مصرف شده است.دیلی میل نوشته که 2 هزار توریست بریتانیایی هم در این جشن شرکت داشته اند.بدون شک، بزرگترین جنگ مواد غذایی، جنگ گوجهفرنگی در اسپانیا و نروژ است.
هر ساله، در آخرین چهارشنبه ماه آگوست، بیش از 3000 نفر در شهر Bunol در اسپانیا جمع میشوند تا بیش از 100 هزار کیلوگرم گوجهفرنگی رو به سمت همدیگه پرتاب کنند.اگر زمانی قصد نمودید تا به اسپانیا و شهر بونال مسافرتی داشته باشید و در جشنواره گوجه فرنگی! شرکت نمایید به خاطر داشته باشید که از ایستادن در ردیف اول تماشاچیان پرهیز نمایید زیرا که با به صدا در آمدن زنگ، بارانی از گوجه فرنگیهای له شده و پر آب به سوی شما باریدن خواهد گرفت!
شرح و تفسیرهای فراوانی درباره پیشینه تاریخی این جشنواره عمومی و محبوب وجود دارد. عده ای از مورخان معتقدند که منشأ این جشنواره شوخیهای عملی جالبی بوده است که جوانان شهر با آوازه خوانان دوره گرد انجام می داده اند.
داستان بدین صورت بوده که آوازه خوان مورد نظر درحال نواختن موسیقی و نغمه سرایی از چهارراه یا میدان شهر می گذشته که صدای بد و ناموزون او باعث می شود که جوانان محل با گوجه فرنگیهای آبدار به استقبال او بروند و مجبورش کنند که دیگر آوازی نخواند! با آغاز ماجرا تمام کسانی که در اطراف بوده اند به این نبرد نابرابر می پیوسته اند و نوازنده بیچاره را با گوجه فرنگی به خوبی پذیرایی می کرده اند!
بر اساس معتبرترین تفاسیر،آغاز نبرد گوجه فرنگی به سال 1945 بر می گردد. میدان شهر که جشنواره گوجه فرنگی به صورت سنتی در آنجا برگزار می شده است انباشته از جوانانی بوده که به هنگام آغاز جشنواره با قیافه های عجیب و غریب از جلوی دیدگان مشتاقان این مراسم رژه می رفته اند.
بسیاری از جوانان با دیدن این مراسم به سیل جوانان شرکت کننده می پیوسته اند تا به همراه موزیک کسانی را که در شکل و قیافه غولهای عجیب و غریب ظاهر شده اند را به جلو هل دهند!
نبرد گوجه فرنگی با افتادن یکی از شرکت کنندگان بر زمین آغاز می شود. یورش به سوی جعبه های گوجه فرنگی آغاز ماجراست و کار آن قدر بالا می گیرد که پلیس برای اینکه خسارتی به فروشگاههای مجاور وارد نشود مجبور می شود که در نبرد دخالت نماید!
در سال 1951 شهرداری شهر بونال اجازه برپایی جشنواره را صادر نکرد. نتیجه آن شد که تعدادی از شرکت کنندگان جوان دستگیر شده و حتی به زندان انداخته شدند! این امر باعث شد تا ساکنان شهر برگزار کنندگان جشنواره را مجبور ساختند که آنان را آزاد سازند. با گسترش اعتراضات مسؤولان شهر مجبور شدند تا بار دیگر اجازه برپایی جشنواره را صادر نمایند. از آن سال به بعد همه ساله بر تعداد شرکت کنندگان در جشنواره اضافه شد و این امر باعث شد تا مسؤولان تصمیم بگیرند که جشنواره را در خارج از شهر برگزار نمایند.
اما جوانان پرشور بار دیگر غوغایی برپا کردند و کار را به جایی رساندند که علاوه بر نبرد با گوجه فرنگی، یکدیگر را به درون فواره های آب هل دادند و بر روی یکدیگر آب پاشیدند آنها به تماشاگران و مسئولان هم رحم نکردند و آنان را هم از گوجه فرنگیهای خود بی نصیب ننمودند!
این شیطنتها باعث شد تا بار دیگر مسئولان، جشنواره را ممنوع اعلام نمایند و شرکت کنندگان را به زندان و حبس تهدید نمایند. از آنجا که این مراسم ریشه های عمیقی در جامعه بونال داشت در سال 1957 عده ای از جوانان پیشنهاد کردند که جشنواره را به صورت مراسم تدفین گوجه فرنگی برگزار نمایند!دوباره جمعیت بسیاری با لباسهای عجیب به راه افتادند و گروهی نوازنده نیز آنان را همراهی کردند.
دسته ای از جوانان نیز در حالی که تابوت حامل یک گوجه فرنگی بزرگ را حمل می کردند از جلوی تماشاگران رژه می رفتند! در سال 1959 و درپی تقاضاهای مکرر مردم، شهرداری بونال بار دیگر اجازه برپایی جشن گوجه فرنگی را البته با محدودیتهای خاص صادر نمود. از جمله این محدودیتها اینکه آغاز و پایان جشن با صدای زنگ اعلام می شود و پرتاب گوجه فرنگی قبل و بعد از به صدا درآمدن زنگ ممنوع خواهد بود و نبرد گوجه فرنگی تنها در زمان میان دو زنگ مجاز خواهد بود!
از آن زمان به بعد جشنواره صورت رسمی تری به خود گرفت هرچند که دچار تغییرات بسیاری نیز شد. چنانکه علاوه بر نبرد گوجه فرنگی، مسابقه صعود از تیر چراغ برق چرب و روغنی، جشن شکلات داغ و انواع مسابقه های ورزشی و نمایشهای خیابانی نیز به این مراسم اضافه شد.
در این میان مسابقه ای که به شدت جای خود را در میان طرفداران باز نموده بالارفتن از ستون صابونی است که برندگان آن می توانند در نوک ستون جایزه خود که تکه ای گوشت نمک زده است را بدست آورند!
از سال 1980 شهرداری عهده دار برگزاری و ترویج جشنواره شد. لذا همه ساله شهرداری بونال چندین تن گوجه فرنگی تهیه می کند تا در این مراسم مصرف شود!
با وجود تعداد زیاد شرکت کنندگان در این مراسم، خوشبختانه این جشن هیچگونه خطر و حادثه ای را به دنبال نداشته است و همه ساله بدون هیچ حادثه تلخی به خوبی برگزار شده است.امروزه بسیاری از مردم کسانی را که به پافشاری خود موجب شدند تا این مراسم همه ساله برگزار شود تحسین می کنند. جشنواره ای که امروزه به یک جشن بزرگ و فراموش نشدنی تبدیل شده است.
اما اگر شما هم قصد شرکت در این جشنواره را دارید باید قوانین آن را رعایت نمایید؛ قوانینی که باعث شده است تا مراسم به خوبی و زیبایی انجام شود. اولین قانون بیان می کند که شما نباید هیچ بطری و یا چیزی که باعث حادثه و صدمه به دیگران شود را به همراه بیاورید. گوجه فرنگیهایی که در نبرد استفاده می شوند باید کاملاً له شده و فشرده باشند تا صدمه ای به کسی نزنند.
شما باید مراقب کامیون ویا بارکشهایی که گوجه فرنگی حمل می کنند باشید و در پایان اینکه به محض اینکه دومین زنگ نواخته شد باید پرتاب گوجه فرنگی متوقف شود! اگر این قوانین را پذیرفته اید می توانید همه ساله در ماه آگوست به شهر بونال اسپانیا بروید و برای نبردی جانانه گوجه فرنگیهای آبدار به دست بگیرید.
